فَمَنْ خَافَ مِنْ مُّوْصٍ جَنَفًا اَوْ اِثْمًا فَاَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
faman khāfa mim mūṣin janafan au iṡman fa aṣlaḥa bainahum falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).
නමුත් කැමැත්ත දුන් තැනැත්තා පක්ෂග්රාහී යැයි හෝ යම් වරදක් කර ඇතැයි බිය වී, පසුව ඔවුන් අතර සමාදාන වන්නේ නම්, ඔහු වරදක් කර නැත. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සමාව දෙන, දයාවන්තය.
فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා පාපයක් කර ඇති බව ඔප්පු වුවහොත්, තවත් දෙදෙනෙකු ඔවුන්ගේ ස්ථානයට පැමිණෙනු ඇත, එනම් නීත්යානුකූල උරුමක්කාරයන් අතර සහ මියගිය පුද්ගලයාට සමීප වන විට, ඔවුන් දෙදෙනාම අල්ලාහ්ගේ නාමයෙන් දිවුරනු ඇත, "ඇත්ත වශයෙන්ම, අපගේ සාක්ෂිය සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගේ සාක්ෂියට වඩා පිළිගැනීමට සුදුසු වන අතර, අපි කිසිදු සීමාවක් උල්ලංඝනය නොකරමු. ඇත්ත වශයෙන්ම, අපි එසේ කළහොත්, අපි නිසැකවම වැරදිකරුවන් අතර වන්නෙමු."