فَمَنْ خَافَ مِنْ مُّوْصٍ جَنَفًا اَوْ اِثْمًا فَاَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
faman khāfa mim mūṣin janafan au iṡman fa aṣlaḥa bainahum falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).
Ku raan cï riɔ̈ɔ̈c lɔn cï raan cï gäm yeen ë lööŋ (acï) raan ë lööŋ rac looi, ku jɔl pɛ̈ɛ̈l kamden, ke yen acïn adumuɔ̈ɔ̈m. Ee yic, Allah ee raan ye kɔc päl awɛ̈ɛ̈c, ee raan ye kɔc piɔ̈ɔ̈th käc.
فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
Na cï nyuɔɔth lɔn cï kɔc cï käŋ tïŋ kaarou awɛ̈ɛ̈c looi, ke kɔc kɔ̈k kaarou aabï nyinden lööm, man ye kɔc ë kɔc cï käŋ lööm ku thiääk kenë raan cï thou, ke keek kaarou aabï thɔn në rin ke Allah, "Ee yic, kë yeku lueel ee kë puɔth apɛi bï gam awär kë cï kɔc käk kaarou lueel, ku na cïï ɣok ye gël. ku, ɣok abï ya tɔ̈ në kɔc cï awɛ̈ɛ̈c looi yiic."