اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
(ពោលគឺ) ចំនួនថ្ងៃជាក់លាក់មួយ។ ដូច្នេះ អ្នកណាក្នុងចំណោមពួកអ្នកឈឺ ឬកំពុងធ្វើដំណើរ (ហើយមិនតមអាហារ) នោះ (ត្រូវតែបំពេញ) ចំនួនថ្ងៃ (ដែលគាត់មិនបានតម) នៅថ្ងៃផ្សេងទៀត។ ហើយសម្រាប់អ្នកដែលមិនអាចតមបាន ត្រូវតែមានការសងប្រាក់វិញដោយការចិញ្ចឹមអ្នកក្រីក្រ។ ប៉ុន្តែអ្នកណាដែលធ្វើល្អដោយស្ម័គ្រចិត្ត វាជាការប្រសើរសម្រាប់គាត់ ហើយការតមអាហាររបស់ពួកអ្នកគឺប្រសើរជាងសម្រាប់ពួកអ្នក ប្រសិនបើពួកអ្នកដឹង។
شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ فِيْهِ الْقُرْاٰنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنٰتٍ مِّنَ الْهُدٰى وَالْفُرْقَانِۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۗوَمَنْ كَانَ مَرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗيُرِيْدُ اللّٰهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيْدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ۖوَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
syahru ramaḍānal-lażī unzila fīhil-qur'ānu hudal lin-nāsi wa bayyinātim minal-hudā wal-furqān(i), faman syahida minkumusy-syahra falyaṣumh(u) wa man kāna marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), yurīdullāhu bikumul-yusra wa lā yurīdu bikumul-‘usr(a), wa litukmilul-‘iddata wa litukabbirullāha ‘alā mā hadākum wa la‘allakum tasykurūn(a).
ខែរ៉ម៉ាដាន គឺជាខែដែលគម្ពីរកូរ៉ានត្រូវបានបង្ហាញ ជាការណែនាំសម្រាប់មនុស្សជាតិ និងជាការពន្យល់ទាក់ទងនឹងការណែនាំនោះ និងភាពខុសគ្នា (រវាងអ្វីដែលពិត និងអ្វីដែលមិនពិត)។ ដូច្នេះ អ្នកណាក្នុងចំណោមអ្នកក្នុងខែនោះ ត្រូវតមវា។ ហើយអ្នកណាដែលឈឺ ឬកំពុងធ្វើដំណើរ (គាត់មិនតម) បន្ទាប់មក (ត្រូវតែសងវិញ) ចំនួនថ្ងៃដែលគាត់ខកខាន នៅថ្ងៃផ្សេងទៀត។ អល់ឡោះចង់បានភាពងាយស្រួលសម្រាប់អ្នក ហើយមិនចង់បានការលំបាកសម្រាប់អ្នកទេ។ អ្នកត្រូវតែបំពេញចំនួននោះ ហើយលើកតម្កើងអល់ឡោះចំពោះការណែនាំដែលទ្រង់បានប្រទានដល់អ្នក ដើម្បីឲ្យអ្នកដឹងគុណ។