فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْيَتٰمٰىۗ قُلْ اِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ ۗ وَاِنْ تُخَالِطُوْهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَعْنَتَكُمْ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa yas'alūnaka ‘anil-yatāmā, qul iṣlāḥul lahum khair(un), wa in tukhāliṭūhum fa'ikhwānukum, wallāhu ya‘lamul-mufsida minal-muṣliḥ(i), wa lau syā'allāhu la'a‘natakum innallāha ‘azizun ḥakīm(un).
Bɔt di wɔl ɛn di layf we go kam afta Gɔd. Dem de aks yu (Muhammad) boht orphans. Se, “Fɔ mek dɛn sityueshɔn bɛtɛ na gud tin!” Ɛn if yu de kip kɔmpin wit dɛn, dat min se dɛn na yu brɔda dɛn. Allah sabi di wan dem we de du bad en di wan dem we de du gud. Ɛn if Allah want, i go mɔs briŋ prɔblɛm dɛn to una. Fɔ tru, Allah na ɔl-pawaful, ɔl-ways.
وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ
wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.
Ɛn if yu de fred se yu nɔ go ebul fɔ trit pikin dɛn we nɔ gɛt mama ɛn papa, mared uman dɛn we yu want, tu, tri, ɔ 4. Bɔt if yu de fred se yu nɔ go ebul fɔ trit yu di rayt we, dat min se na wan nɔmɔ, ɔ ɛni uman slev we yu gɛt. Dat de nia fɔ mek yu nɔ du bad.
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
Ɛn tɛst di pikin dɛn we nɔ gɛt mama ɛn papa te dɛn ol fɔ mared. Dɔn, if na yu opinion dɛn gɛt sɛns (gud fɔ luk afta jɛntri), den gi dɛn jɛntri to dɛn. Ɛn nɔ it (di prɔpati fɔ pikin dɛn we nɔ gɛt mama ɛn papa) pas di rayt limit ɛn (nɔ) rɔsh (gi am away) bifo dɛn gro. Ɛnibɔdi (we de pan di wan dɛn we de kia fɔ dɛn) ebul, dɔn lɛ i nɔ it di pikin we nɔ gɛt mama ɛn papa in jɛntri) ɛn ɛnibɔdi we po, dɔn i kin it di prɔpati akɔdin to di rayt we. Dɔn, we yu gi dɛn di prɔpati, yu fɔ gi witnɛs dɛn. Ɛn Allah naf as supavaysa.
وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا
wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).
En dem de aks yu fo fatwa regarding uman. Se, "Allah gi yu fatwa bɔt dɛn, ɛn wetin dɛn rid to yu na di Qur'an (we na fatwa bak) bɔt ɔfɛn uman dɛn we yu nɔ gi di (dowry) we dɛn rayt fɔ dɛn, we yu bin want fɔ mared dɛn ɛn (bɔt) pikin dɛn we dɛn stil tek as wik. Ɛn (Allah ɔda yu) fɔ tek kia ɔf di ɔfɛn dɛn fayn fayn wan. Ɛn ɛni gud we yu du, fɔ tru." Allah na di wan we no ɔltin."