وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
आ अनाथ बच्चा सभक परीक्षा जा धरि विवाह करबाक उम्र नहि भ' जायत। तखन जँ अहाँक विचारे ओ सभ बुद्धिमान (धन देखबा मे नीक) छथि तँ अपन धन हुनका सभकेँ सौंप दियौन। आ (अनाथ बच्चाक संपत्ति) उचित सीमासँ बाहर नहि खाउ आ पैघ हेबासँ पहिने (नहि) हड़बड़ाउ (देह)। जे (रक्षक मे) सक्षम अछि, तखन ओ ( अनाथक धनक उपभोग करबा सँ) परहेज करय आ जे गरीब अछि, तखन ओ उचित तरीका सँ सम्पत्ति खा सकैत अछि। तखन जखन सम्पत्ति हुनका सभकेँ सौंपब तँ गवाहक व्यवस्था अवश्य करब। आ अल्लाह एकटा सुपरवाइजर के रूप में काफी छैथ।
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗۖ وَاَوْفُوْا بِالْعَهْدِۖ اِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔوْلًا
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa aufū bil-‘ahd(i), innal-‘ahda kāna mas'ūlā(n).
आ अनाथ बच्चाक संपत्तिक संपर्क मे नहि जाउ, सिवाय एहन तरीका सँ जे बेसी नीक (लाभकारी) हो, जा धरि ओ परिपक्वता मे नहि पहुँचि जायत, आ अपन प्रतिज्ञा पूरा करू, कारण अहाँ सँ ओकरा बारे मे प्रश्न कयल जायत।