وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
ហើយចូរអ្នកសាកល្បងក្មេងកំព្រារហូតដល់ពួកគេធំល្មមរៀបការ។ បន្ទាប់មក ប្រសិនបើតាមគំនិតរបស់អ្នក ពួកគេឆ្លាត (ក្នុងការមើលថែទ្រព្យសម្បត្តិ) ចូរប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេទៅឱ្យពួកគេ។ ហើយកុំបរិភោគ (ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ក្មេងកំព្រា) លើសពីដែនកំណត់ត្រឹមត្រូវ ហើយកុំប្រញាប់ប្រញាល់ (ឱ្យវាទៅ) មុនពេលពួកគេធំឡើង។ អ្នកណា (ក្នុងចំណោមអាណាព្យាបាល) មានសមត្ថភាព ចូរឱ្យគាត់ចៀសវាង (ពី ការបរិភោគទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ក្មេងកំព្រា) ហើយអ្នកណាដែលក្រីក្រ ចូរឱ្យគាត់បរិភោគទ្រព្យសម្បត្តិតាមរបៀបសមស្រប។ បន្ទាប់មក នៅពេលដែលអ្នកប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិទៅឱ្យពួកគេ អ្នកត្រូវតែផ្តល់សាក្សី។ ហើយអល់ឡោះគឺគ្រប់គ្រាន់ជាអ្នកត្រួតពិនិត្យ។
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗۖ وَاَوْفُوْا بِالْعَهْدِۖ اِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔوْلًا
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa aufū bil-‘ahd(i), innal-‘ahda kāna mas'ūlā(n).
ហើយចូរពួកអ្នកកុំចូលទៅជិតទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ក្មេងកំព្រា លើកលែងតែតាមរបៀបដែលល្អបំផុត (ដែលមានប្រយោជន៍) រហូតដល់គាត់ពេញវ័យ ហើយចូរពួកអ្នកបំពេញតាមការសន្យារបស់ពួកអ្នក ព្រោះពួកអ្នកនឹងត្រូវគេសួរអំពីវា។