وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
དེ་བཞིན་དྭ་ཕྲུག་གི་རྒྱུ་ནོར་ལ་ཕན་ཐོགས་ཆེ་བའི་ཐབས་ལམ་མ་གཏོགས་ཁོ་རྒན་རྒོན་གྱི་ལོ་ཚད་ལ་མ་སླེབས་བར་དུ་ཉེ་བར་མ་བཅུག ཚད་གཞི་དང་འཇལ་ཚད་དྲང་བདེན་གྱིས་ཡང་དག་པར་བཟོས། ང་ཚོས་མི་ཞིག་ལ་ཁོ་རང་གི་ནུས་པ་དང་བསྟུན་ནས་ཁུར་པོ་མི་ཁུར། ཁྱེད་རང་གིས་སྐད་ཆ་བཤད་སྐབས་དྲང་བདེན་གྱིས་སྐད་ཆ་བཤད་དགོས། དེ་(ཁྱེད་རང་གི་)ཉེ་འབྲེལ་ཡིན་ནའང་། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཁས་ལེན་དེ་སྒྲུབ་དགོས། དེ་ལྟར་ཁོང་གིས་ཁྱེད་ཚོར་དྲན་དགོས་པའི་བཀའ་གནང་ཡོད།”
۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ
auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).
ཚད་གཞི་དེ་ཡང་དག་པར་བྱས་ནས་མི་གཞན་ལ་གནོད་འཚེ་མ་གཏོང་།
وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ
wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).
དེ་ནས་འཇལ་ཚད་ཡང་དག་གིས་ལྗིད་ཚད་འཇལ་དགོས།
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
མིའི་རིགས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་ཉུང་དུ་བཏང་ནས་གནོད་སྐྱོན་མི་གཏོང་བ་དང་ས་གཞི་ལ་གནོད་སྐྱོན་མི་གཏོང་བ།
اَلَّا تَطْغَوْا فِى الْمِيْزَانِ
allā taṭgau fil-mīzān(i).
ཁྱོད་ཀྱིས་དོ་མཉམ་དེ་ལ་བར་ཆད་མི་བཟོ་བའི་ཆེད་དུ།
وَاَقِيْمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيْزَانَ
wa aqīmul-wazna bil-qisṭi wa lā tukhsirul-mīzān(a).
དེ་བཞིན་ཚད་གཞི་དེ་དྲང་བདེན་གྱིས་རྒྱུན་འཁྱོངས་བྱེད་དགོས་པ་དང་། ཚད་གཞི་དེ་ཉུང་དུ་མ་གཏོང་རོགས།