۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِۗ قُلْ فِيْهِمَآ اِثْمٌ كَبِيْرٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِۖ وَاِثْمُهُمَآ اَكْبَرُ مِنْ نَّفْعِهِمَاۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ەۗ قُلِ الْعَفْوَۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَۙ
yas'alūnaka ‘anil-khamri wal-maisir(i), qul fīhimā iṡmun kabīrw wa manāfi‘u lin nās(i), wa iṡmuhumā akbaru min naf‘ihimā, wa yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qulil-‘afw(a), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).
Ku thiëckë yïn (Muhammed) në kë de miääu ku tɛ̈ɛ̈u de wëu. Luel, "Kë käŋ kaarou yiic anɔŋ awɛ̈ɛ̈c dït ku käpath kɔ̈k tënë kɔc. Ku awɛ̈ɛ̈c adït awär këpath." Ku keek aa yïn thiëëc (në këde) kë bïk (alëu bïk) thöl. Ku lueel, “Kë juëc (ë kë wïc).” Ku këya, Allah acï wëlke lueel tënë yïïn ago yïn ya tak,
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).
Wek kɔc cï gam! Duk lɔ̈ŋ thiääk ke yïn cï miɔ̈l, agut cï ba kë luel ŋic, ku du (yïn thiɔ̈k ke lɔ̈ŋ të cï yïn miɔ̈l) në thɛɛr ke junub ke cie jäl ë dhöl yic abac, ke yïn këc lɔ̈ŋ (bath junub). Ku na yïn acï tuany wala yïn tɔ̈u cäth yic wala yïn cï jäl ë pïu yiic wala yïn acï tik dɔm, ku yïn acïn pïu, ke yïn loi tayammum në pïu path (puɔr); kuɔc yï nyin ku yï cin në yeen (tɔ̈ɔ̈r). Ee yic, Allah ee raan ë pɛ̈l awuɔ̈c piny, ee raan ë pɛ̈l awuɔ̈c piny.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْاَنْصَابُ وَالْاَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِ فَاجْتَنِبُوْهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-khamru wal-maisiru wal-anṣābu wal-azlāmu rijsum min ‘amalisy-syaiṭāni fajtanibūhu la‘allakum tufliḥūn(a).
Wek kɔc cï gam! Ee yic, dëk de miääu, thɛ̈m de wëu, (gɛ̈m de käŋ tënë) jak, ku thɛ̈m de käjuëc në thɛ̈p, aye kärac ku aa tɔ̈ në kä ye jɔŋrac looi yiic. Ku ëya, rɛ̈ɛ̈r yï nhom wei tënë kee käkë (luɔɔi) rin bï yïn ya yök ke yïn ë raan ë pïïr.
اِنَّمَا يُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّوْقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ فِى الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَعَنِ الصَّلٰوةِ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّنْتَهُوْنَ
innamā yurīdusy-syaiṭānu ay yūqi‘a bainakumul-‘adāwata wal-bagḍā'a fil-khamri wal-maisiri wa yaṣuddakum ‘an żikrillāhi wa ‘aniṣ-ṣalāti fahal antum muntahūn(a).
Ku ë määu ku ë määu, ke jɔŋrac ee wïc bï tɔŋ ku tɔŋ bɛ̈i kamkun, ku bï we gël ba Allah tak ku ba röök, ku këya, yïn acïï wïc ba jäl?
وَمِنْ ثَمَرٰتِ النَّخِيْلِ وَالْاَعْنَابِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْهُ سَكَرًا وَّرِزْقًا حَسَنًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wa min ṡamarātin nakhīli wal-a‘nābi tattakhiżūna minhu sakaraw wa rizqan ḥasanā(n), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘qilūn(a).
Ku ë dates ku grapes yïn ee kä ye dek ë miɔ̈l ku käpath looi. Ee yic, në këde yic, anɔŋ kä ye nyuɔɔth (ke dït de Allah) tënë kɔc cï käŋ deetic.