وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
आ धरती पर सटल भाग, अंगूरक बाग, आ गाछी, आ खजूर, डारि आ शाखाहीन दुनू, एकहि पानि सँ पानि देल गेल अछि, मुदा हम सभ एकर स्वाद मे एक दोसरा सँ बेसी पसिन करैत छी | सचमुच, एहि मे एकटा एहन लोकक लेल संकेत अछि जे बुझैत अछि।
وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا
wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).
आ एहि तरहेँ हम सभ ओकरा सभकेँ जगौलियैक, जाहिसँ ओ सभ एक दोसरासँ प्रश्न पूछि सकय। एक गोटे कहलनि, "अहाँ कतेक दिन सँ (एतय) छी?" ओ सभ उत्तर देलथिन, “हम सभ एक दिन वा आधा दिन (एतय) छी।” बाजल (दोसर), "अहाँ सभक भगवान् केँ बेसी नीक जकाँ बुझल छनि जे अहाँ सभ कतेक दिन सँ (एतय) छी। तेँ अहाँ सभ मे सँ एक केँ कहि दियौक जे अहाँ सभ अपन चानीक सिक्का ल' क' शहर जाउ, आ देखय जे कोन भोजन नीक अछि, आ ओहि मे सँ किछु अहाँ सभक लेल आनय, आ ओ कोमल रहय आ अहाँक बारे मे कहियो ककरो नहि कहय।"