اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۗ وَطَعَامُ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ ۖوَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖوَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الْمُؤْمِنٰتِ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ مُحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ وَلَا مُتَّخِذِيْٓ اَخْدَانٍۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهٗ ۖوَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ ࣖ
al-yauma uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa ṭa‘āmul-lażīna ūtul-kitāba ḥillul lakum, wa ṭa‘āmukum ḥillul lahum, wal-muḥṣanātu minal-mu'mināti wal-muḥṣanātu minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum iżā ātaitumūhunna ujūrahunna muḥṣinīna gaira musāfiḥīna wa lā muttakhiżī akhdān(in), wa may yakfur bil-īmāni faqad ḥabiṭa ‘amaluh(ū), wa huwa fil-ākhirati minal-khāsirīn(a).
एहि दिन सब किछु नीक अछि जे अहाँ के अनुमति अछि। किताबक लोकक भोजन (बलिदान) अहाँक लेल हलाल अछि, आ अहाँक भोजन हुनका सभक लेल हलाल अछि | आ (अहाँक लेल विवाह करब जायज अछि) जे महिला विश्वासी महिला मे इज्जत बनौने छथि आ जे महिला अहाँ सँ पहिने किताब देल गेल छल हुनका मे इज्जत बनौने छथि, जँ अहाँ हुनका सँ विवाह करबाक लेल हुनकर दहेज देब, व्यभिचार करबाक इरादा सँ नहि आ महिला केँ पालतू जानवर नहि बनेबाक इरादा सँ। जे कियो विश्वास केलाक बाद काफिर करत, तखन सचमुच हुनकर कर्म व्यर्थ भ गेल, आ परलोक मे ओ हारल लोक मे शामिल हेताह।