۞ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۚ كِتٰبَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَاُحِلَّ لَكُمْ مَّا وَرَاۤءَ ذٰلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوْا بِاَمْوَالِكُمْ مُّحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ ۗ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهٖ مِنْهُنَّ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ فَرِيْضَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهٖ مِنْۢ بَعْدِ الْفَرِيْضَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
wal-muḥṣanātu minan-nisā'i illā mā malakat aimānukum, kitāballāhi ‘alaikum, wa uḥilla lakum mā warā'a żālikum an tabtagū bi'amwālikum muḥṣinīna gaira musāfiḥīn(a), famastamta‘tum bihī minhunna fa ātūhunna ujūrahunna farīḍah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā tarāḍaitum bihī mim ba‘dil-farīḍah(ti), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).
Тата (сирӗншӗн чарнӑ) авланнӑ хӗрарӑмсем, ҫав хӗрарӑм чурасемсӗр пуҫне (вӑрҫӑ тыткӑнӗнчисем), вӗсене сирӗн ҫине Аллах хушнӑ. Çаксемсӗр пуҫне ытти хӗрарӑмсене те илме юрать: эсир хӑвӑрӑн пуянлӑхӑрпа вӗсене качча илме тӑрӑшатӑр пулсан, аскӑн ӗҫ тума мар. Ҫапла вара, эсир вӗсенчен илнӗ киленӗҫе кура, вӗсене хӑйсен парнене парӑр. Анчах ҫакна йышӑннӑ хыҫҫӑн вӗсем хушшинче ирӗке тухсан нимӗнле сиен те ҫук. Чӑнах та, Аллах пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.
اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ
illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).
вӗсен арӑмӗсенчен е сылтӑм аллисем тытса тӑракан чурасенчен пуҫне; мӗншӗн тесен вӗсем айӑплӑ мар.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَحْلَلْنَا لَكَ اَزْوَاجَكَ الّٰتِيْٓ اٰتَيْتَ اُجُوْرَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَ مِمَّآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلَيْكَ وَبَنٰتِ عَمِّكَ وَبَنٰتِ عَمّٰتِكَ وَبَنٰتِ خَالِكَ وَبَنٰتِ خٰلٰتِكَ الّٰتِيْ هَاجَرْنَ مَعَكَۗ وَامْرَاَةً مُّؤْمِنَةً اِنْ وَّهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ اِنْ اَرَادَ النَّبِيُّ اَنْ يَّسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِيْٓ اَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُوْنَ عَلَيْكَ حَرَجٌۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
yā ayyuhan-nabiyyu innā aḥlalnā laka azwājakal-lātī ātaita ujūrahunna wa mā malakat yamīnuka mimmā afā'allāhu ‘alaika wa banāti ‘ammika wa banāti ‘ammātika wa banāti khālika wa banāti khālātikal-lātī hājarna ma‘ak(a), wamra'atam mu'minatan iw wahabat nafsahā lin-nabiyyi in arādan-nabiyyu ay yastankiḥahā, khāliṣatal laka min dūnil-mu'minīn(a), qad ‘alimnā mā faraḍnā ‘alaihim fī azwājihim wa mā malakat aimānuhum likailā yakūna ‘alaika ḥaraj(un), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
Эй, пророк! Чӑнах та, эпир сирӗншӗн хӑвӑрӑн арӑмӑрсене, сирӗн пурлӑхӑрсене, ҫав шутра вӑрҫӑра мӗн тупнине те, Аллах сире панӑ, сирӗн аҫӑр енчи тӑванӑрсен хӗрӗсене, сирӗн аҫӑр енчи тӑванӑрсен хӗрӗсене, сирӗн амӑшӗн енчи пиччӗшӗсен хӗрӗсене, хӑвӑрпа пӗрле куҫса кайнӑ амӑшӗн аппӑшӗн хӗрӗсене саккунлӑ турӑмӑр. хӑйсене пророка панӑ, енчен те вӑл вӗсене качча илесшӗн пулсан, ҫакна пур ӗненекенсемшӗн те мар, сирӗншӗн кӑна тивӗҫлӗ пулнӑ. Эпир вӗсене арӑмӗсемпе чурисем пирки мӗн тума хушнине пӗлетпӗр, вӗсем сирӗншӗн йывӑрлӑх ан пулччӑр тесе. Аллах вара — каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.
لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ
lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).
Ҫакӑн хыҫҫӑн санӑн (Эй Мухаммед) (урӑх) хӗрарӑмсене качча илме юрамасть, вӗсене (урӑх) арӑмсемпе улӑштарма та юрамасть, вӗсен илемӗ сана илӗртет пулсан та, санӑн сылтӑм аллу тытнӑ чурасемсӗр пуҫне. Аллах пурне те пӗлет.
اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ
illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).
арӑмӗсемпе тарҫисемсӗр пуҫне вӗсем чӑннипех те айӑпсӑр.