۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
आ मां कें अपन बच्चाक कें पूरा दू साल तइक स्तनपान करावा चाही, जे पूरा तरह सं स्तनपान करावा चाहएयत छै. आ पिताक दायित्व छनि जे हुनका सभक भरण-पोषण आ उचित ढंग सँ कपड़ा पहिराबथि । मनुष्य पर जतेक बोझ सहल जा सकैत अछि ताहि सँ बेसी बोझ नहि होइत छैक । बच्चा के कारण माय के कष्ट नै होबय आ पिता के बच्चा के कारण (कष्ट) नै होबय। उत्तराधिकारी सेहो ओहिना (बाध्य) छथि सेहो। जँ दुनू गोटे अपन बीच सहमति आ विचार-विमर्शक संग दुध छुड़ाबय चाहैत छथि तखन दुनू मे सँ कियो पर कोनो पाप नहि। आ यदि अहां अपन बच्चा कें दोसर कें स्तनपान करावा चाहय छी, तखन अहां कें उचित तरीका सं भुगतान देनाय मे कोनों पाप नहि छै. अल्लाह स डरू आ जानू जे अल्लाह अहाँक काज के सर्वदर्शी छथि।
اَسْكِنُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِّنْ وُّجْدِكُمْ وَلَا تُضَاۤرُّوْهُنَّ لِتُضَيِّقُوْا عَلَيْهِنَّۗ وَاِنْ كُنَّ اُولٰتِ حَمْلٍ فَاَنْفِقُوْا عَلَيْهِنَّ حَتّٰى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّۚ فَاِنْ اَرْضَعْنَ لَكُمْ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّۚ وَأْتَمِرُوْا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوْفٍۚ وَاِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهٗٓ اُخْرٰىۗ
askinūhunna min ḥaiṡu sakantum miw wujdikum wa lā tuḍārrūhunna lituḍayyiqū ‘alaihinn(a), wa in kunna ulāti ḥamlin fa anfiqū ‘alaihinna ḥattā yaḍa‘na ḥamlahunn(a), fa in arḍa‘na lakum fa ātūhunna ujūrahunn(a), wa'tamirū bainakum bima‘rūf(in), wa in ta‘āsartum fasaturḍi‘u lahū ukhrā.
अपन क्षमता के अनुसार हुनका (पत्नी) के जतय रहैत छी ओतय राखू आ हुनका (हृदय) के संकुचित करब कठिन नहि करू। आ जँ ओ (तलाकशुदा पत्नी) गर्भवती छथि, तखन हुनका सभ केँ जा धरि जन्म नहि देत ता धरि अपन गुजारा दिअ, तखन जँ ओ सभ अहाँक (बच्चा) केँ स्तनपान कराबैत छथि तखन हुनका सभ केँ इनाम दिअ; आ अहाँ सभक बीच (सब किछु) नीक जकाँ विचार-विमर्श करू; आ यदि अहां कें दिक्कत कें सामना करएय पड़एयत छै, तखन ओकरा लेल दोसर महिला (बच्चा) कें स्तनपान करा सकएय छै.
لِيُنْفِقْ ذُوْ سَعَةٍ مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهٗ فَلْيُنْفِقْ مِمَّآ اٰتٰىهُ اللّٰهُ ۗ لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا مَآ اٰتٰىهَاۗ سَيَجْعَلُ اللّٰهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُّسْرًا ࣖ
liyunfiq żū sa‘atim min sa‘atih(ī), wa man qudira ‘alaihi rizquhū falyunfiq mimmā ātāhullāh(u), lā yukallifullāhu nafsan illā mā ātāhā, sayaj‘alullāhu ba‘da ‘usriy yusrā(n).
जेकरा अपनऽ क्षमता के हिसाब स॑ रोजी-रोटी के इंतजाम करै के आजादी छै, आरू जेकरऽ रोजी-रोटी सीमित छै, ओकरा अल्लाह न॑ जे धन-दौलत देल॑ छै, ओकरा स॑ रोजी-रोटी के इंतजाम करै । अल्लाह कोनो व्यक्ति पर बोझ नै डालै छै सिवाय (अनुसार) जे अल्लाह ओकरा दै छै। अल्लाह एक दिन संकीर्णता के बाद विशालता प्रदान करताह।