۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
Ku diäär akɔɔr bïk mïthken ya dhiëëth në run kaa rou yiic, tënë kɔc wïc bïk ya dhiëëth ëbɛ̈n. Ku kë wïc wun ee bï keek ya muk ku bï keek ya ceŋ alɛ̈th thöŋ. Raan acie thiɛk käjuëc wär käjuëc lëu bï yen ke muk. Acïï man bï ya gum në kë de mɛnhde ku acïï wun bï ya gum në kë de mɛnhde. Kɔc ë yök ë käŋ aye (acï keek tääu ë lööŋ) cït mɛn ëya dɛ̈t. Na wïc keek kaarou bïk wean ke cï mat ku cïk tak në kɛmken, ke acïn awuɔ̈c tɔ̈ tënë raan tök në ke yiic. Ku na wïc ba mɛnhdu gäm raan dɛ̈t, ke yïn acïn kërac tɔ̈ thïn ba wëu gäm raan dɛ̈t. Riɔ̈ɔ̈ckë Nhialic ku ŋickë lɔn ye Nhialic këriëëc ëbën tïŋ në kë loikë.
اَسْكِنُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِّنْ وُّجْدِكُمْ وَلَا تُضَاۤرُّوْهُنَّ لِتُضَيِّقُوْا عَلَيْهِنَّۗ وَاِنْ كُنَّ اُولٰتِ حَمْلٍ فَاَنْفِقُوْا عَلَيْهِنَّ حَتّٰى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّۚ فَاِنْ اَرْضَعْنَ لَكُمْ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّۚ وَأْتَمِرُوْا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوْفٍۚ وَاِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهٗٓ اُخْرٰىۗ
askinūhunna min ḥaiṡu sakantum miw wujdikum wa lā tuḍārrūhunna lituḍayyiqū ‘alaihinn(a), wa in kunna ulāti ḥamlin fa anfiqū ‘alaihinna ḥattā yaḍa‘na ḥamlahunn(a), fa in arḍa‘na lakum fa ātūhunna ujūrahunn(a), wa'tamirū bainakum bima‘rūf(in), wa in ta‘āsartum fasaturḍi‘u lahū ukhrā.
Tääu keek (diäär) të tɔ̈ yïn thïn cït tɛ̈ lëu yïn ye thïn ku duɔ̈në keek cɔk rilic bïk (piɔ̈ɔ̈thken) tääu piny. Ku na cï keek (diäär cï puɔ̈k) yök ke cï liac, ke yïn gäm keek pïïrden agut cï bïk dhiëëth, ku na cïk (mïïthku) dhiëëth ke yïn gäm keek wëu; ku takkë (këriëëc ëbën) apath; ku na yök kä ril, ke tiŋ dɛ̈t alëu bï yïn ya gäm (mɛ̈th) ë nhom.
لِيُنْفِقْ ذُوْ سَعَةٍ مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهٗ فَلْيُنْفِقْ مِمَّآ اٰتٰىهُ اللّٰهُ ۗ لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا مَآ اٰتٰىهَاۗ سَيَجْعَلُ اللّٰهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُّسْرًا ࣖ
liyunfiq żū sa‘atim min sa‘atih(ī), wa man qudira ‘alaihi rizquhū falyunfiq mimmā ātāhullāh(u), lā yukallifullāhu nafsan illā mā ātāhā, sayaj‘alullāhu ba‘da ‘usriy yusrā(n).
Raan nɔŋ nhomlääu bï pïïrde ya looi cït tɛ̈ lëu yen rot thïn, ku raan nɔŋ pïïrde lik, abï pïïrde ya looi në käjuëc cï Allah ke gäm yeen. Allah acie raan ye gël të cïn (cït tɛ̈n) kë cï Allah gäm yeen. Allah abï nïn tök bɛ̈i ë thök ë thök.