60
Q.S التوبه (9:60)
۞ اِنَّمَا الصَّدَقٰتُ لِلْفُقَرَاۤءِ وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْعٰمِلِيْنَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوْبُهُمْ وَفِى الرِّقَابِ وَالْغٰرِمِيْنَ وَفِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَابْنِ السَّبِيْلِۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
innamaṣ-ṣadaqātu lil-fuqarā'i wal-masākīni wal-‘āmilīna ‘alaihā wal-mu'allafati qulūbuhum wa fir-riqābi wal-gārimīna wa fī sabīlillāhi wabnis-sabīl(i), farīḍatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
په حقیقت کې، زکات یوازې د غریبانو، مسکینانو، د زکات راټولونکو، د هغو کسانو لپاره دی چې زړونه یې نرم شوي دي، د غلامانو (آزادولو)، د پورونو (آزادولو)، د الله په لاره کې او د سفر کونکو لپاره، د الله له لوري فرض شوی دی، او الله پوه او حکمت والا دی.