وَالْمُطَلَّقٰتُ يَتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ ثَلٰثَةَ قُرُوْۤءٍۗ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ اَنْ يَّكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللّٰهُ فِيْٓ اَرْحَامِهِنَّ اِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ وَبُعُوْلَتُهُنَّ اَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِيْ ذٰلِكَ اِنْ اَرَادُوْٓا اِصْلَاحًا ۗوَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِيْ عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۖ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wal-muṭallaqātu yatarabbaṣna bi anfusihinna ṡalāṡata qurū'(in), wa lā yaḥillu lahunna ay yaktumna mā khalaqallāhu fī arḥāmihinna in kunna yu'minna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa bu‘ūlatuhunna aḥaqqu biraddiūhinna fī żālika in arādū iṣlāḥā(n), wa lahunna miṡlul-lażī ‘alaihinna bil-ma‘rūf(i), wa lir-rijāli ‘alaihinna darajah(tun), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
ዝተፋትሓ ኣንስቲ ድማ ሰለስተ ግዜ ቁሩ' ንነብሰን ክገትኣ (ክጽበያ ኣለወን)። ነቲ ኣላህ ኣብ ማህጸነን ዝፈጠሮ ክሓብእዎ ኣይፍቀድን እዩ፣ ብኣላህን ኣብ መወዳእታ መዓልቲን እንተኣሚኖም። ሰብኡቶም ድማ ኣብቲ (ግዜ) ክምለሱሎም ዝያዳ መሰል ኣለዎም፣ ምምሕያሽ እንተደልዮም። ከምኡ’ውን ንሳተን (ደቂ ኣንስትዮ) ብዝግባእ ኣገባብ ምስ ግዴታአን ዝተመጣጠነ መሰላት ኣለወን። ሰብኡት ግን ኣብ ልዕሊኦም ብልጫ ኣለዎም። ኣላህ ኩሉ ዝኽእልን ኩሉ ለባምን እዩ።