27
Q.S القصاس (28:27)
قَالَ اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ اُنْكِحَكَ اِحْدَى ابْنَتَيَّ هٰتَيْنِ عَلٰٓى اَنْ تَأْجُرَنِيْ ثَمٰنِيَ حِجَجٍۚ فَاِنْ اَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدِكَۚ وَمَآ اُرِيْدُ اَنْ اَشُقَّ عَلَيْكَۗ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
qāla innī urīdu an unkiḥaka iḥdabnatayya hātaini ‘alā an ta'juranī ṡamāniya ḥijaj(in), fa'in atmamta ‘asyran famin ‘indik(a), wa mā urīdu an asyuqqa ‘alaik(a), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣāliḥīn(a).
آئی ءَ (شیخ مدیان) ءَ گْوشت: "بے شک من ترا وتی دوئیں جنکاں چہ یکے ءَ گوں آروس کنگ ءِ ارادہ کناں، اے شرط ءَ کہ تو ھشت سال منی ھزمت ءَ بہ کن ئے، اگاں تو دہ سال سرجم بہ کن ئے، اے تئی نیمگ ءَ یک احسانے بیت، ءُ من ترا بار کنگ ءِ ارادہ نہ کناں، ان شاءاللہ تو من ءَ شریں مردمانی تہ ءَ گند ئے۔"