وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
Аллаһтың рәхмәтенән биргән нәмәләренә һаран булғандар, (ҡомһоҙ) үҙҙәренә насар булһа ла, бер ҡасан да (ҡомһоҙ) үҙҙәренә яҡшы тип уйламаһындар. Улар уйлаған (хазиналар) Ҡиәмәт көнөндә (муйындарына) эленәсәк. Күктәрҙә һәм Ерҙә булған мираҫ Аллаһтыҡы. Аллаһ һеҙҙең эштәрегеҙгә һаҡсыл булыр.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Ысынлап та, тәҡүә кешеләрҙең һәм уларҙың монахтарының күбеһе ысынында кешеләрҙең малын ялған юл менән ҡуллана һәм (улар) кешеләрҙе Аллаһ юлынан ҡамасаулай. Алтын һәм көмөш йыйып, уны Аллаһ юлында сарыф итмәгәндәр, уларға хәйерле яза бирерҙәр, тип хәбәр итегеҙ.
يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ
yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).
(Иҫегеҙҙә тотоғоҙ) алтын менән көмөштө йәһәннәмдә йылытып, маңлайҙарын, ян-яҡтарын һәм арҡаларын үтекләгәндәрҙе: «Был һеҙҙең үҙегеҙ өсөн һаҡлаған мөлкәтегеҙ, һаҡлаған нәмәләрҙең эҙемтәләрен тәмләп ҡарағыҙ», — тип әйткән көндө.
فَلَمَّآ اٰتٰىهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ بَخِلُوْا بِهٖ وَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ
falammā ātāhum min faḍlihī bakhilū bihī wa tawallau wa hum mu‘riḍūn(a).
Аллаһ уларға Үҙенең йомартлығынан биргәс, улар һаран булып, ситкә тайпылдылар, (хәҡиҡәткә) туҡтауһыҙ ҡаршы сыҡтылар.
فَاَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلٰى يَوْمِ يَلْقَوْنَهٗ بِمَآ اَخْلَفُوا اللّٰهَ مَا وَعَدُوْهُ وَبِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ
fa a‘qabahum nifāqan fī qulūbihim ilā yaumi yalqaunahū bimā akhlafullāha mā wa‘adūhu wa bimā kānū yakżibūn(a).
Шуға күрә Аллаһ Тәғәлә уларҙың күңелдәренә рия сәскән, сөнки улар Уға биргән вәғәҙәне боҙғандар һәм ялған һөйләгәндәр өсөн.
وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ
wa ammā man bakhila wastagnā.
ә һаран, үҙен етерлек тип һанаған (Аллаһтың ярҙамына мохтаж булмаған) кешеләргә килгәндә,