يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ اِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا فَتَعَالَيْنَ اُمَتِّعْكُنَّ وَاُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا
yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika in kuntunna turidnal-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā fa ta‘ālaina umatti‘kunna wa usarriḥkunna sarāḥan jamīlā(n).
हे नबी ! अपन पत्नी सभ केँ कहू जे जँ अहाँ सभ एहि दुनियाँक जीवन आ ओकर श्रृंगारक इच्छा रखैत छी तँ एतय आबि जाउ जाहि सँ हम अहाँ सभ केँ मुतह देब आ नीक ढंग सँ तलाक दऽ दी।”
وَاِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالدَّارَ الْاٰخِرَةَ فَاِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْمُحْسِنٰتِ مِنْكُنَّ اَجْرًا عَظِيْمًا
wa in kuntunna turidnallāha wa rasūlahū wad-dāral-ākhirata fa innallāha a‘adda lil-muḥsināti minkunna ajran ‘aẓīmā(n).
आरू अगर आहाँ अल्लाह आरू हुनकऽ रसूलुल्लाह आरू परलोक के भूमि के इच्छा करै छियै त॑ सचमुच अल्लाह न॑ तोरा सिनी के बीच अच्छाई करै वाला लेली एगो बड़ऽ इनाम तैयार करी देल॑ छै ।