وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا عَرَّضْتُمْ بِهٖ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاۤءِ اَوْ اَكْنَنْتُمْ فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ سَتَذْكُرُوْنَهُنَّ وَلٰكِنْ لَّا تُوَاعِدُوْهُنَّ سِرًّا اِلَّآ اَنْ تَقُوْلُوْا قَوْلًا مَّعْرُوْفًا ەۗ وَلَا تَعْزِمُوْا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتّٰى يَبْلُغَ الْكِتٰبُ اَجَلَهٗ ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوْهُ ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ
wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā ‘arraḍtum bihī min khiṭbatin-nisā'i au aknantum fī anfusikum, ‘alimallāhu annakum satażkurūnahunna wa lākil lā tuwā‘idūhunna sirran illā an taqūlū qaulam ma‘rūfā(n), wa lā ta‘zimū ‘uqdatan-nikāḥi ḥattā yablugal-kitābu ajalah(ū), wa‘lamū annallāha ya‘lamu mā fī anfusikum faḥżarūh(u), wa‘lamū annallāha gafūrun ḥalīm(un).
И тэнад мыж абу, тэ кӧ налы инсинуируйтан ногӧн предложитін либӧ дзебин (ассьыд кӧсйӧмтӧ) аслад сьӧлӧмын. Аллах тӧдӧ, мый ті казьтыштанныд налы. Но эн лӧсьӧд сёрнитчӧм (гӧтрасьӧм вылӧ) накӧд дзебсьӧмӧн, сӧмын бур кывйӧн сёрнит. И эн лӧсьӧдӧй гӧтрасьӧм йылысь сёрнитчӧмсӧ идда кадколаст помасьтӧдз. Тöдöй, мый Аллах тöдö, мый тіян сьöлöмъясын, сiдзкö, повзьöй Сыысь. Тöдöй, мый Аллах унаысь прöститысь, медся терпитысь.