وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا عَرَّضْتُمْ بِهٖ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاۤءِ اَوْ اَكْنَنْتُمْ فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ سَتَذْكُرُوْنَهُنَّ وَلٰكِنْ لَّا تُوَاعِدُوْهُنَّ سِرًّا اِلَّآ اَنْ تَقُوْلُوْا قَوْلًا مَّعْرُوْفًا ەۗ وَلَا تَعْزِمُوْا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتّٰى يَبْلُغَ الْكِتٰبُ اَجَلَهٗ ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوْهُ ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ
wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā ‘arraḍtum bihī min khiṭbatin-nisā'i au aknantum fī anfusikum, ‘alimallāhu annakum satażkurūnahunna wa lākil lā tuwā‘idūhunna sirran illā an taqūlū qaulam ma‘rūfā(n), wa lā ta‘zimū ‘uqdatan-nikāḥi ḥattā yablugal-kitābu ajalah(ū), wa‘lamū annallāha ya‘lamu mā fī anfusikum faḥżarūh(u), wa‘lamū annallāha gafūrun ḥalīm(un).
Әгәр ҙә һеҙ уларға өйләнергә тәҡдим итһәгеҙ йәки күңелегеҙҙә (теләктәрегеҙҙе) йәшерһәгеҙ, һеҙгә бер ниндәй ҙә гонаһ юҡ. Аллаһы Тәғәлә белә: һин уларға был хаҡта телгә алаһың. Әммә улар менән йәшерен рәүештә килешеү төҙөмәгеҙ, тик матур һүҙҙәр һөйләшеүҙән башҡа. Һәм идда осоро бөткәнсе никах килешеүен төҙөмәгеҙ. Белегеҙ: Аллаһ һеҙҙең күңелдәрегеҙҙәгеләрҙе белә, шуға күрә Унан ҡурҡығыҙ. Һәм шуны белегеҙ: Аллаһ бик ярлыҡаусы һәм түҙемле.