رَبَّنَا اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ يَوْمَ يَقُوْمُ الْحِسَابُ ࣖ
rabbanagfir lī wa liwālidayya wa lil-mu'minīna yauma yaqūmul-ḥisāb(u).
О, Кузё-Инмармы, простить кар монэ но мынэсьтым анай-атайме но ваньзэсты, кинъёс оско лыдъян-чотан нуналэ (Суд нуналэ)».
۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
Нош Кузё-Инмарды тыныд косӥз: Солы сяна, мукетызлы эн йыбыртъялэ но анай-атайдылы ӟеч каре. Одӥгез яке кыкназы ик тӥляд саклыкты улсын пересьмонэ вуиз ке, соку ноку но кыкназылы но «ах» кылэз эн вералэ но кыкназылы но эн кесяське, кыкназылы но ӟеч кылъёс вералэ.
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
Нош кыкназылы но бадӟым гажан мылкыдын асьтэды лякыт карыса вералэ: «О, Кузё-Инмаре! Яраты соосты кыкназылэсь но, кызьы соос кыкназы но монэ пичи дыръям дышетӥзы».
قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا
qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).
Со (Ибрагим) шуиз: «Тӥледлы тупаса улон мед луоз, мон тӥ понна Кузё-Инмарелэсь прощение куро. Зэмзэ но, Со мыным туж ӟеч».
وَاغْفِرْ لِاَبِيْٓ اِنَّهٗ كَانَ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ ۙ
wagfir li'abī innahū kāna minaḍ-ḍāllīn(a).
нош атайме простить кар, зэмзэ но, со сьӧлыкамъёс пӧлысь одӥгез,
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
Нош Ми адямиез анай-атаезлы ӟеч лэсьтыны косӥмы. Анаез сое лябӟем состояниын нылпи ваиз но кык аресаз йӧллэсь куштӥз. Тау кар Мыным но анай-атаедлы. Мон доры гинэ берытскод.
رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَّلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا تَبَارًا ࣖ
rabbigfir lī wa liwālidayya wa liman dakhala baitiya mu'minaw wa lil-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā tabārā(n).
О, Кузё-Инмаре, простить кар монэ, анай-атайме но кин ке но, кин мынам дорам осконэн пыре, но вань оскисьёсты, воргоронъёсты но кышномуртъёсты. Шонертэм адямиослы быдтон сяна, мукетсэ эн ватсалэ».