وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
און פּרוביר די יתומים ביז זיי זענען אַלט גענוג צו חתונה האָבן. דערנאָך, אויב אין אייער מיינונג זענען זיי קלוג (גוט אין זאָרגן פֿאַר עשירות), דאַן גיט איבער זייער עשירות צו זיי. און עסט נישט (די פאַרמעגן פון יתומים) ווייטער ווי די פּאַסיקע שיעור און (יאָגט נישט (געבט עס אַוועק) איידער זיי וואַקסן אויף. ווער עס (צווישן די היטער) איז טויגיק, דאַן זאָל ער זיך אָפּהאַלטן (פון פֿאַרנוצן דעם יתום'ס עשירות) און ווער עס איז אָרעם, דאַן מעג ער עסן די פאַרמעגן לויטן פּאַסיקן וועג. דערנאָך, ווען איר גיט איבער די פאַרמעגן צו זיי, מוזט איר צושטעלן עדות. און אַלאַ איז גענוג ווי אַ סופּערווייזער.
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
און גיי נישט צו צום פאַרמעגן פון אַן יתום, אַחוץ אויף אַ מער נוצלעכן וועג, ביז ער דערגרייכט (דעם עלטער פון) דערוואַקסנקייט. און פאַרענדיק די מאָסן און וואָג גערעכט. מיר באַלאַסטן נישט אַ מענטש לויט זיין פיייקייט. ווען איר רעדט, רעדט ערלעך, אפילו אויב עס איז (אייער) קרוב און מקיים גאָט'ס צוזאָג. אַזוי באַפעלט ער אייך אַז איר זאָלט געדענקען.