مَا جَعَلَ اللّٰهُ لِرَجُلٍ مِّنْ قَلْبَيْنِ فِيْ جَوْفِهٖ ۚوَمَا جَعَلَ اَزْوَاجَكُمُ الّٰـِٕۤيْ تُظٰهِرُوْنَ مِنْهُنَّ اُمَّهٰتِكُمْ ۚوَمَا جَعَلَ اَدْعِيَاۤءَكُمْ اَبْنَاۤءَكُمْۗ ذٰلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِاَفْوَاهِكُمْ ۗوَاللّٰهُ يَقُوْلُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِى السَّبِيْلَ
mā ja‘alallāhu lirajulim min qalbaini fī jaufih(ī), wa mā ja‘ala azwājakumul-lā'ī tuẓāhirūna minhunna ummahātikum, wa mā ja‘ala ad‘iyā'akum abnā'akum, żālikum qaulukum bi'afwāhikum, wallāhu yaqūlul-ḥaqqa wa huwa yahdis-sabīl(a).
අල්ලාහ් මිනිසෙකුගේ ළය තුළ හදවත් දෙකක් ඇති කළේ නැත; ඔබ ඔබේ මව්වරුන් ලෙස තබා ගන්නා ඔබේ භාර්යාවන් ඔහු නිර්මාණය කළේ නැත, ඔබේ හදාගත් පුතුන් ඔබේ පුතුන් බවට පත් කළේ නැත. මේවා ඔබේ මුඛයේ ඇති වචන පමණි. අල්ලාහ් සත්‍යය කථා කරන අතර නිවැරදි මාර්ගය පෙන්වයි.
اَلَّذِيْنَ يُظٰهِرُوْنَ مِنْكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ مَّا هُنَّ اُمَّهٰتِهِمْۗ اِنْ اُمَّهٰتُهُمْ اِلَّا الّٰۤـِٔيْ وَلَدْنَهُمْۗ وَاِنَّهُمْ لَيَقُوْلُوْنَ مُنْكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ وَزُوْرًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ
allażīna yuẓāhirūna minkum min nisā'ihim mā hunna ummahātihim, in ummahātuhum illal-lā'ī waladnahum, wa innahum layaqūlūna munkaram minal-qauli wa zūrā(n), wa innallāha la‘afuwwun gafūr(un).
ඔබ අතරින් තම භාර්යාවන්ට ශිහාර් කරන අය (තම භාර්යාවන් තම මව්වරුන් ලෙස සලකන නමුත්) ඔවුන්ගේ භාර්යාවන් ඔවුන්ගේ මව්වරුන් නොවේ. ඔවුන්ගේ මව්වරුන් යනු ඔවුන් බිහි කළ කාන්තාවන් පමණි. තවද ඔවුන් සැබවින්ම වැරදි සහ බොරු වචනයක් පවසා ඇත. තවද නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සමාව දෙන, සමාව දෙන තැනැත්තාය.