وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).
अनि निस्सन्देह, हामीले लुकमानलाई बुद्धि प्रदान गरेका छौं, अर्थात्, "अल्लाहप्रति कृतज्ञ होऊ! र जो (अल्लाहप्रति) कृतज्ञ हुन्छ, उसले वास्तवमा आफ्नै लागि कृतज्ञ हुन्छ; र जो कृतज्ञ हुँदैन (बदनाम) हुन्छ, अल्लाह नै सबैभन्दा धनी र सबैभन्दा प्रशंसनीय हुनुहुन्छ।"
وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ
wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).
र (याद गर्नुहोस्) जब लुकमानले आफ्नो छोरालाई शिक्षा दिँदै भने, "हे मेरो छोरा! अल्लाहसँग साझेदार नबनाऊ, वास्तवमा (अल्लाहसँग साझेदार बनाउनु साँच्चै ठूलो अन्याय हो।"