وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ
wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).
און (געדענקט) ווען לוקמאַן האָט געזאָגט צו זײַן זון, ווען ער האָט אים געלערנט אַ לעקציע, "אָה מײַן זון! פֿאַרבינד נישט קיין שותפים מיט אַלאַה, טאַקע צו פֿאַרבינדן שותפים מיט (אַלאַה) איז באמת אַ גרויסע אומרעכט."
يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
מיין זון! זאָג דאַוונען און באַפֿעל (מענטשן) צו טאָן וואָס איז גוט און פאַרהיטן (זיי) פון טאָן שלעכטס און זייט געדולדיק מיט וואָס פּאַסירט מיט דיר, טאַקע דאָס איז אַ וויכטיקע זאַך.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
און דריי נישט אפ דיין פנים פון מענטשן (פון גאווה), און גיי נישט מיט גאווה אויף דער ערד. טאקע, גאט האט נישט ליב די וואס זענען גאווה'דיג און שטאלץ.
وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ
waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).
און פֿאַרפּשוטער דיין גיין און ווייכער דיין קול. טאַקע, דער ערגסטער קול איז דער פֿון אַן אייזל."