وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ
wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).
अब्राहम ई (वचन) अपन पुत्र सभक लेल वसीयत कयलनि, जेना याकूब सेहो केने छलाह। "हे हमर बच्चा सभ! सचमुच अल्लाह अहाँ सभक लेल ई धर्म चुनने छथि, तेँ जा धरि मुसलमान नहि होयब ता धरि नहि मरि जाउ।"
اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).
की अहाँ सभ गवाह छलहुँ जखन याकूब केँ मृत्यु भेलनि, जखन ओ अपन पुत्र सभ केँ कहलथिन, “हमर मरलाक बाद अहाँ सभ की आराधना करब?” ओ सभ उत्तर देलथिन, "हम सभ अहाँक परमेश् वर आ अहाँक पूर्वज सभक परमेश् वर अर्थात अब्राहम, इस्माइल आ इसहाक, (अर्थात) सर्वशक्तिमान परमेश् वरक आराधना करब आ हम सभ (केवल) हुनका समक्ष आत्मसमर्पण करब।"
وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ
wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).
जहाज ओकरा सभ केँ पहाड़ जकाँ लहरि मे ल' क' चलि गेल। आ नूह अपन बेटा केँ बजौलनि, जखन ओ (बच्चा) कोनो दूरस्थ स्थान पर छल, "हे हमर बेटा! हमरा सभक संग (जहाज पर) चढ़ू आ काफिर सभक संग नहि रहू।"
قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ
qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).
ओ (हुनकर बेटा) उत्तर देलथिन, "हम एहन पहाड़ मे शरण लेब जे हमरा बाढ़ि सँ बचा सकैत अछि!" (नूह) कहलकै, "आइ दिन अल्लाह केरऽ यातना स॑ कोय भी रक्षा नै करै छै, सिवाय अल्लाह, दयालु अल्लाह के।" आ लहरि दुनूक बीच बाधा बनि जाइत अछि; तखन ओ (बच्चा) डूबि गेल लोक मे शामिल छल।
قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).
ओ (अपन पिता) कहलनि, "हे हमर बेटा! अपन सपना अपन भाइ सभ केँ नहि कहू, ओ सभ अहाँ केँ (नष्ट करबाक) साजिश रचत। सचमुच शैतान मनुक्खक लेल स्पष्ट दुश्मन अछि।"
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
आ ओ (याकूब) कहलनि, "हे हमर बच्चा सभ! एक फाटक सँ प्रवेश नहि करू, आ अलग-अलग फाटक सँ प्रवेश करू; तथापि, हम अहाँ सभक अल्लाह (नियति) सँ कनिको बचा नहि सकैत छी। ओ निर्णय मात्र अल्लाह लेल अछि। हम हुनका पर भरोसा करैत छी आ हुनका पर सेहो भरोसा करैत छी जे अपन भरोसा रखैत अछि।"
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
हे हमर बच्चा सभ! जाउ, यूसुफ आ ओकर भाइ सभक बारे मे (खबर) ताकू आ अल्लाह केर दया सँ निराश नहि होउ। सचमुच, जे अल्लाह केरऽ दया स॑ निराश होय जाय छै, वू खाली वू छै जे काफर करै छै।"
وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ
wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).
आ (याद राखू) जखन लुकमान अपन बेटा सँ कहलखिन, जखन ओ ओकरा सबक सिखबैत छलाह, "हे हमर बेटा! अल्लाह सँ साझीदार नहि करू, सचमुच (अल्लाह) सँ साझीदार बनब सचमुच बहुत पैघ अन्याय अछि।"
يٰبُنَيَّ اِنَّهَآ اِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِيْ صَخْرَةٍ اَوْ فِى السَّمٰوٰتِ اَوْ فِى الْاَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ
yā bunayya innahā in taku miṡqāla ḥabbatim min khardalin fatakun fī ṣakhratin au fis-samāwāti au fil-arḍi ya'ti bihallāh(u), innallāha laṭīfun khabīr(un).
(लुकमान कहलनि) "हे हमर बेटा! सचमुच, जँ सरसों जकाँ भारी (कोनो कर्म) होइत, आ ओ कोनो पाथर मे वा आकाश मे वा धरती पर रहैत त' अल्लाह ओकरा (इनाम) अवश्य दैतथि। निश्चित रूप सँ अल्लाह परम सूक्ष्म, परम सटीक छथि।"
يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
हे हमर बेटा! प्रार्थना करू आ (मनुष्य) के आज्ञा करू जे उचित काज करू आ (ओकरा) बुराई स रोकू आ जे अहाँक संग होइत अछि ताहि पर धैर्य राखू, सचमुच ई एकटा महत्वपूर्ण बात अछि।
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
आ लोक सँ मुँह नहि मोड़ू (अहंकार सँ), आ पृथ्वी पर घमंड सँ नहि चलू। सचमुच अल्लाह के ओ लोग पसिन नै छै जे अहंकारी आ घमंड करै छै।
وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ
waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).
आ अपन चलब के सरल बनाउ आ आवाज के नरम करू। सचमुच, सबसँ खराब आवाज गदहाक होइत छैक |"