وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ
wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).
Ku Abraɣam acï wɛ̈t kënë gäm mïthke, cïmën cï Jakop ye lueel. "O mïthkiɛ̈! Ee yic, Allah acï nhialiny kënë kuany tënë we, ku duɔ̈kkë thou të këc wek ya Muthilim."
اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).
Ye wek kɔc cï tïŋ ɣɔn bïï thou tënë Jakop, ɣɔn cï yen mïthke lueel an, “Yeŋö bï wek door të cï ɣɛn thou?” Gokë dhuknhom, "Ɣok aabï Nhialicdu door ku Nhialic ë kuarkuɔ, ë ke ye Abraɣam, Ithemael ku Ithaak, (ye cɔl) Nhialic ril ëbɛ̈n ku ɣok aa (yetök) röt gam tënë yeen."
وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ
wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).
Go riäi cath ke ye kɔc wär wïïr yic cïmën kuur. Ku cɔl Noa wënde, ke yen (mɛnh) tɔ̈ të mec, "O mɛnhdiɛ̈! Bäär nhial (në riän wïïric) kek ɣook ku duɔ̈në rëër kek kɔc këc gam."
قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ
qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).
Go (mɛnhde) dhuknhom, "Ɣɛn abï rëër në kuur nhom lëu bï ɣɛn gël në pïu dït yiic!" (Noah) acï lueel, "Acïn raan ye kɔc tiit në tɔŋ de Nhialic yic në ye akäl käk yiic, ee Nhialic, raan ë pïŋ käŋ." Ku pïu acï bɛ̈n ya kë ye kɔc gël në kaam de kee käŋ kaarou; ku yen (mɛ̈th) ë tɔ̈ kam kɔc cï pïu dɔm.
قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).
Acï (wun) lueel, "O mɛnhdiɛ̈! Duk ŋɔ̈ɔ̈thdu lɛ̈k mïthku, abïk yïn thɔ̈ɔ̈ŋ (bïk yïn riɔ̈ɔ̈k). Ee yic, jɔŋrac ee raan ë tɔŋ ë kɔc."
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
Ku lueel (Jacob), "O mïthkiɛ̈! Duɔ̈kkë lɔ në ɣöt thok tökic, ku lɔ në ɣöt thok wääc; ku na yïn ya, ke ɣɛn acïï lëu ba we gël në kë thiin koor tënë Allah (thök). Kë cï tak ee këde Allah yetök. Në yeen ɣɛn acï gamdiɛ̈ tääu thïn ku ɣɛn acï kɔc cï gamden tääu në yeen yic aya."
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
O mïthkiɛ̈! Lɔ, wïc (wël) ë Yusuf ku mïthëkɔcken ku duɔ̈në nhom dhäär në nhiɛ̈ɛ̈r de Allah. Në yic, kɔc cï puɔ̈th riääk në käc de Nhialic aye kɔc këc gam abac."
وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ
wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).
Ku (tɔ̈ɔ̈u) ɣɔn cï Lukman lueel tënë mɛnhde, ɣɔn cï yen ye piɔ̈ɔ̈c në kë bï piɔ̈ɔ̈c, "O mɛnhdiɛ̈! Duk raan tök mat kenë Allah, në yic, ba raan tök mat kenë (Allah) ee kë rac apɛi."
يٰبُنَيَّ اِنَّهَآ اِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِيْ صَخْرَةٍ اَوْ فِى السَّمٰوٰتِ اَوْ فِى الْاَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ
yā bunayya innahā in taku miṡqāla ḥabbatim min khardalin fatakun fī ṣakhratin au fis-samāwāti au fil-arḍi ya'ti bihallāh(u), innallāha laṭīfun khabīr(un).
(Lukman acï lueel), "O mɛnhdiɛ̈! Ee yic, na nɔŋ (luɔɔi) thiek cït man de mïïth ke muɔth, ku ye tɔ̈ në ajer yic ka në nhial ka në pinynhom, ke Nhialic abï ye gäm (riööp). Ee yic, Allah ee raan ë ŋic käŋ, ë yic.
يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
O wëndï! Luɔi röök ku lööŋ (kɔc) bïk këpath looi ku gël (keek) bïk kärac looi ku gëlkë kë bï rot looi tënë yïïn, ee yic kën ee kë thiekic.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
Ku duk yï nyin wel tënë kɔc (rin ë gɛ̈i) ku duk cath pinynhom ke yï gɛ̈i. Ee yic, Allah acïï kɔc ye röt gɛ̈i ku ye röt gɛ̈i nhiaar.
وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ
waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).
Ku cɔk cäthdu cɔk piɔlic ku cɔk röldu cɔk ril. Në yic, röl rac apɛi ee röl de muur."