يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
ምን እንደሚለግሱ ይጠይቁሃል። «የምትለግሱት ሀብት ለወላጆች፣ ለዘመዶች፣ ለወላጆች፣ ለድሆችና በጉዞ ላይ ላሉ ሰዎች የታሰበ ይሁን» በላቸው። መልካም ሥራንም ብትሠሩ አላህ በእርግጥ አዋቂ ነው።
۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
እናቶች ልጆቻቸውን ለሁለት ሙሉ ዓመታት፣ ሙሉ ጡት ማጥባት ለሚፈልጉ፣ ጡት ማጥባት አለባቸው። የአባትየውም ግዴታ ተገቢውን እንክብካቤ መስጠትና ማልበስ ነው። አንድ ሰው ከሚችለው በላይ ሸክም አይጫንበትም። እናት በልጇ ምክንያት አትሰቃይ፣ አባትም በልጁ ምክንያት (አይሰቃይ)። ወራሾቹም እንዲሁ (ግዴታ) አለባቸው። ሁለቱም በስምምነትና በመመካከር ጡት ማጥባት ከፈለጉ፣ በሁለቱም ላይ ኃጢአት የለም። ልጅዎን ለሌላ ሰው ማጥባት ከፈለጉ፣ በተገቢው መንገድ ክፍያ መፈጸም ምንም ኃጢአት የለም። አላህን ፍሩ፤ አላህም የምትሠሩትን ሁሉ ተመልካች መሆኑን እወቁ።
اِنْ تُبْدُوا الصَّدَقٰتِ فَنِعِمَّا هِيَۚ وَاِنْ تُخْفُوْهَا وَتُؤْتُوْهَا الْفُقَرَاۤءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِّنْ سَيِّاٰتِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ
in tubduṣ-ṣadaqāti fani‘immā hiy(a), wa in tukhfūhā wa tu'tūhal-fuqarā'a fahuwa khairul lakum, wa yukaffiru ‘ankum min sayyi'ātikum, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
ምጽዋትህን በግልጽ ብትሰጥ መልካም ነው። ብትደብቀውና ለድሆች ብትሰጣትም ለአንተ የተሻለ ነው፤ አላህም ከኃጢአቶችህ ያብሳል። አላህም የምትሠሩትን ሁሉ ዐዋቂ ነው።
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
በስርጭቱ ወቅት አንዳንድ ዘመዶች፣ ወላጅ አልባ ልጆችና ድሆች ካሉ፣ ከንብረቱ (ጥቂት ብቻ) ስጧቸውና መልካም ቃላት ተናገሯቸው።
۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
አላህንም ተገዙ፤ ከእርሱም ጋር ምንም አታጋሩ። ለወላጆች፣ ለቅርብ ዘመዶች፣ ለወላጆች አልባ ልጆች፣ ለድሆች፣ ለቅርብና ለሩቅ ጎረቤቶች፣ ለሥራ ባልደረቦች፣ ለኢብኑ ሳቢልና ላለባችሁ ማንኛውም ባሪያዎች ደግ ሁኑ። በእርግጥም አላህ በራሳቸው የሚኮሩና የሚኮሩ ሰዎችን አይወድም።
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
ለቅርብ ዘመዶችም ለድሆችም በጉዞ ላይም ላሉት መብታቸውን ስጡ፤ (ገንዘባችሁንም) አታባክኑ።
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ከእናንተም ውስጥ ጥቅምና ዕድል ያላቸው ሰዎች ለዘመዶቻቸው፣ ለድሆችና በአላህ መንገድ ለሚሰደዱት (እንደማይረዱ) አይማሉ፤ ይቅር ይባባሉና ይታገሱ። አላህ ለእናንተ ይቅር ቢልላችሁ አትወዱምን? አላህም መሐሪና አዛኝ ነው።