وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوْا بِهَآ اِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوْا فَرِيْقًا مِّنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالْاِثْمِ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili wa tudlū bihā ilal-ḥukkāmi lita'kulū farīqam min amwālin-nāsi bil-iṡmi wa antum ta‘lamūn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོའི་བར་གྱི་རྒྱུ་ནོར་དེ་རྫུན་མའི་ཐོག་ནས་མ་ཟོས་ཤིག ཁྱེད་རང་གིས་ཤེས་ཀྱང་མི་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ནོར་ཁ་ཤས་སྡིག་པའི་ཐོག་ནས་ཟོས་ཐུབ་པའི་དམིགས་ཡུལ་གྱིས་ཁྱེད་རང་གིས་རྒྱུ་ནོར་འདི་ཁྲིམས་དཔོན་ཚོར་ལྐོག་ཟ་རུལ་སུངས་མ་བྱེད།
فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ
fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མ་བྱེད་ན། དེ་ནས་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ནས་དམག་འཁྲུག་ཁྱབ་བསྒྲགས་བྱོས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ན། ཁྱེད་རང་ལ་རྒྱུ་ནོར་གྱི་གཙོ་བོ་ཐོབ་ཐང་ཡོད། ཁྱོད་ཀྱིས་ནོར་འཁྲུལ་(གནོད་འཚེ་)མ་བྱས་པ་དང་ཁྱོད་ལ་ནོར་འཁྲུལ་(གནོད་འཚེ་)མ་བྱས་པར།
وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا
wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).
དྭ་ཕྲུག་ཚོར་(མི་རྒན་པ་)ཁོང་ཚོའི་རྒྱུ་ནོར་སྤྲོད་དགོས། ཡག་པོ་དེ་ངན་པ་ལ་བརྗེ་རེས་མ་བྱེད་ཅིག ཁོང་ཚོའི་རྒྱུ་ནོར་ཁྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་དང་མཉམ་དུ་མ་ཟོས། དོན་དམ་པར་༼བརྗེ་རེས་དང་ཟ་བའི་བྱ་བ་༽ནི་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡིན།
وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་མི་ཚེའི་གཞི་རྩ་བཟོས་པའི་ཁྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་(དབང་ཆ་ཡོད་མཁན་ཚོ)དེ་སེམས་ཁམས་ད་དུང་ཡང་དག་པོ་མེད་པའི་མི་ཚོར་མ་སྤྲོད། ཁོང་ཚོར་ཉོ་ཆ་དང་གྱོན་ཆས་(རྒྱུ་ནོར་གྱི་ཡོང་འབབ་ལས་)སྤྲད་ནས་ཁོང་ཚོར་སྐད་ཆ་ཡག་པོ་བཤད་དགོས།
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
དྭ་ཕྲུག་རྣམས་གཉེན་སྒྲིག་བྱེད་པའི་ལོ་ཚད་མ་ལོན་བར་དུ་བརྟག་དཔྱད་བྱོས། དེ་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་བསམ་ཚུལ་ལྟར་ན་ཁོང་ཚོ་ཤེས་སྟོབས་ལྡན་པ་ཡིན་ན། (རྒྱུ་ནོར་ལ་ལྟ་རྟོག་བྱེད་པར་ཡག་པོ་ཡོད་ན།) དེ་ནས་ཁོང་ཚོའི་རྒྱུ་ནོར་ཁོང་ཚོར་རྩིས་སྤྲོད་བྱེད་དགོས། དེ་བཞིན་(དྭ་ཕྲུག་གི་རྒྱུ་ནོར་)འོས་འཚམ་གྱི་ཚད་གཞི་ལས་བརྒལ་ནས་མ་ཟ་བ་དང་། གང་ཞིག་(བདག་སྐྱོང་བྱེད་མཁན་གྱི་ནང་ནས་)ནུས་པ་ལྡན་ན་དེས་(དྭ་ཕྲུག་གི་རྒྱུ་ནོར་ཟ་བ་ལས་)བཀག་པར་བྱོས་དང་། དེ་ནས་རྒྱུ་ནོར་དེ་དག་ཁོང་ཚོར་རྩིས་སྤྲོད་བྱེད་སྐབས་དཔང་པོ་འབུལ་དགོས། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ལྟ་རྟོག་པ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་འདང་ངེས་ཡིན།
وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا
wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་གཅིག་གི་ཚབ་ལ་གཞན་ཞིག་བརྗེ་འདོད་ཡོད་པ་དང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་ཚོའི་ནང་ནས་གཅིག་ལ་རྒྱུ་ནོར་མང་པོ་སྤྲད་ཡོད་ན་དེ་ལས་གང་ཡང་ཕྱིར་མ་ལེན་རོགས། ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱོན་བརྗོད་རྫུན་མ་དང་སྡིག་པ་མངོན་གསལ་དོད་པོ་ཞིག་གིས་ཕྱིར་ལེན་ཐུབ་བམ།
وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا
wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).
ཁྱེད་རང་ཚོ་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་ཡོད་པའི་སྐབས་ལ་(ཁྱོ་ག་དང་ཨམ་སྲུ་ལྟར)དེ་གང་འདྲ་བྱས་ནས་ཕྱིར་ལེན་ཐུབ་བམ། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་(ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་རྣམས་ཀྱིས་)ཁྱོད་ཚོའི་མདུན་ནས་(གཉེན་སྒྲིག་)དམ་བཅའ་བརྟན་པོ་ཞིག་བླངས་ཡོད།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། ཕན་ཚུན་བར་གྱི་མོས་མཐུན་ལ་བརྟེན་པའི་ཚོང་ལས་མ་གཏོགས་ཕན་ཚུན་གྱི་རྒྱུ་ནོར་རྫུན་མའི་སྒོ་ནས་འཛད་སྤྱོད་མི་བྱེད། མ་ཟད་རང་སྲོག་མ་གཅོད། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཁྱེད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡོད།
وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا
wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).
སུ་ཞིག་གིས་ཁྲིམས་དང་འགལ་བ་དང་མི་དྲང་བའི་སྒོ་ནས་འདི་ལྟར་བྱས་ན་ང་ཚོས་ཁོ་དམྱལ་བར་འཇུག་རྒྱུ་ཡིན། དེ་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ལས་སླ་པོ་རེད།
وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا
wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).
དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོས་ཁེ་སྤོགས་སྤྱོད་པ་དེ་དངོས་གནས་བཀག་འགོག་བྱས་ཡོད་ཀྱང་། དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོས་མི་དམངས་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་ཁྲིམས་འགལ་གྱི་ཐོག་ནས་བེད་སྤྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། (batil) ང་ཚོས་དེ་དག་གི་ནང་ནས་དད་པ་མེད་པ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བའི་ཉེས་ཆད་ཅིག་གྲ་སྒྲིག་བྱས་ཡོད།
وَتَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُوْنَ فِى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa tarā kaṡīram minhum yusāri‘ūna fil-iṡmi wal-‘udwāni wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū ya‘malūn(a).
ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་(ཡ་ཧུ་དཱ་པ་)མང་པོ་ཞིག་སྡིག་པ་དང་དགྲ་བོ་བྱེད་པ་དང་མི་གཙང་བའི་ཟས་ཟ་བར་འགྲན་བསྡུར་བྱེད་པ་མཐོང་རྒྱུ་ཡིན། ཁོང་ཚོས་བྱས་པ་དེ་དངོས་གནས་ཧ་ཅང་སྡུག་ཅག་རེད།
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། དོན་དངོས་ཐོག ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་དང་ཁོང་ཚོའི་དགེ་འདུན་པ་མང་པོ་ཞིག་གིས་དངོས་གནས་མི་དམངས་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་རྫུན་མའི་ཐོག་ནས་བེད་སྤྱོད་གཏོང་བ་དང་། གསེར་དང་དངུལ་བསྡུ་གསོག་བྱས་ནས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་དུ་འགྲོ་གྲོན་མ་གཏོང་མཁན་ཚོས་ཁོང་ཚོར་གསར་འགྱུར་བཟང་པོ་སྤྲོད་དགོས།
۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ
auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).
ཚད་གཞི་དེ་ཡང་དག་པར་བྱས་ནས་མི་གཞན་ལ་གནོད་འཚེ་མ་གཏོང་།
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
མིའི་རིགས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་ཉུང་དུ་བཏང་ནས་གནོད་སྐྱོན་མི་གཏོང་བ་དང་ས་གཞི་ལ་གནོད་སྐྱོན་མི་གཏོང་བ།
وَتَأْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّاۙ
wa ta'kulūnat-turāṡa aklal lammā(n).
ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱུ་ནོར་སྲེག་ནས་(ཧ་ལལ་དང་ཧ་རམ)ཟོས་སྐབས།