۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
आ मां कें अपन बच्चाक कें पूरा दू साल तइक स्तनपान करावा चाही, जे पूरा तरह सं स्तनपान करावा चाहएयत छै. आ पिताक दायित्व छनि जे हुनका सभक भरण-पोषण आ उचित ढंग सँ कपड़ा पहिराबथि । मनुष्य पर जतेक बोझ सहल जा सकैत अछि ताहि सँ बेसी बोझ नहि होइत छैक । बच्चा के कारण माय के कष्ट नै होबय आ पिता के बच्चा के कारण (कष्ट) नै होबय। उत्तराधिकारी सेहो ओहिना (बाध्य) छथि सेहो। जँ दुनू गोटे अपन बीच सहमति आ विचार-विमर्शक संग दुध छुड़ाबय चाहैत छथि तखन दुनू मे सँ कियो पर कोनो पाप नहि। आ यदि अहां अपन बच्चा कें दोसर कें स्तनपान करावा चाहय छी, तखन अहां कें उचित तरीका सं भुगतान देनाय मे कोनों पाप नहि छै. अल्लाह स डरू आ जानू जे अल्लाह अहाँक काज के सर्वदर्शी छथि।