۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
او میندې باید خپلو ماشومانو ته پوره دوه کاله شیدې ورکړي، د هغو کسانو لپاره چې غواړي په بشپړه توګه شیدې ورکړي. او د پلار مسؤلیت دا دی چې دوی ته خواړه ورکړي او په مناسب ډول جامې ورکړي. یو کس د هغه له توان څخه ډیر بار نه شي اچول کیدی. مور دې د خپل ماشوم له امله تکلیف ونه کړي او پلار دې د خپل ماشوم له امله تکلیف ونه کړي. وارثان هم همداسې (مکلف) دي. که دواړه وغواړي چې د دوی په موافقه او مشوره سره شیدې ورکړي، نو په دوی دواړو کې هیڅ ګناه نشته. او که تاسو غواړئ چې خپل ماشوم بل چا ته شیدې ورکړئ، نو په مناسبه توګه د پیسو ورکولو کې هیڅ ګناه نشته. له الله څخه ووېرېږئ او پوه شئ چې الله ستاسو د کارونو لیدونکی دی.
اَسْكِنُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِّنْ وُّجْدِكُمْ وَلَا تُضَاۤرُّوْهُنَّ لِتُضَيِّقُوْا عَلَيْهِنَّۗ وَاِنْ كُنَّ اُولٰتِ حَمْلٍ فَاَنْفِقُوْا عَلَيْهِنَّ حَتّٰى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّۚ فَاِنْ اَرْضَعْنَ لَكُمْ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّۚ وَأْتَمِرُوْا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوْفٍۚ وَاِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهٗٓ اُخْرٰىۗ
askinūhunna min ḥaiṡu sakantum miw wujdikum wa lā tuḍārrūhunna lituḍayyiqū ‘alaihinn(a), wa in kunna ulāti ḥamlin fa anfiqū ‘alaihinna ḥattā yaḍa‘na ḥamlahunn(a), fa in arḍa‘na lakum fa ātūhunna ujūrahunn(a), wa'tamirū bainakum bima‘rūf(in), wa in ta‘āsartum fasaturḍi‘u lahū ukhrā.
هغوی (ښځې) په هغه ځای کې ځای پر ځای کړئ چې تاسو یې د خپلې وړتیا سره سم ژوند کوئ او د هغوی لپاره د هغوی (زړونو) تنګول مه ستونزمن کوئ. او که هغوی (طلاق شوې میرمنې) امیندواره وي، نو د هغوی روزي ورکړئ تر هغه چې دوی زیږون وکړي، بیا که دوی ستاسو (ماشومانو) ته شیدې ورکړي نو هغوی ته اجر ورکړئ؛ او په خپلو کې (هر څه په ښه توګه) مشوره وکړئ؛ او که تاسو له ستونزو سره مخ شئ، نو بله ښځه کولی شي د هغه لپاره (ماشوم ته) شیدې ورکړي.