مَا جَعَلَ اللّٰهُ لِرَجُلٍ مِّنْ قَلْبَيْنِ فِيْ جَوْفِهٖ ۚوَمَا جَعَلَ اَزْوَاجَكُمُ الّٰـِٕۤيْ تُظٰهِرُوْنَ مِنْهُنَّ اُمَّهٰتِكُمْ ۚوَمَا جَعَلَ اَدْعِيَاۤءَكُمْ اَبْنَاۤءَكُمْۗ ذٰلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِاَفْوَاهِكُمْ ۗوَاللّٰهُ يَقُوْلُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِى السَّبِيْلَ
mā ja‘alallāhu lirajulim min qalbaini fī jaufih(ī), wa mā ja‘ala azwājakumul-lā'ī tuẓāhirūna minhunna ummahātikum, wa mā ja‘ala ad‘iyā'akum abnā'akum, żālikum qaulukum bi'afwāhikum, wallāhu yaqūlul-ḥaqqa wa huwa yahdis-sabīl(a).
अल्लाह कोनो आदमी के लेल दू दिल ओकर कोरा में नै बनौने छैथ; आ ने तोहर पत्नी सभ केँ जे अहाँ सभ राखैत छी, हुनका सभ केँ मायक रूप मे बनौने छथि, आ ने अहाँक गोद लेल बेटा सभ केँ अहाँ सभक बेटा बनौलनि अछि। ई सब अहाँक मुँह मे शब्द मात्र अछि। अल्लाह सच्चाई बजैत छथि आ सही रास्ता देखाबैत छथि।
اُدْعُوْهُمْ لِاٰبَاۤىِٕهِمْ هُوَ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ فَاِنْ لَّمْ تَعْلَمُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ وَمَوَالِيْكُمْ ۗوَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ فِيْمَآ اَخْطَأْتُمْ بِهٖ وَلٰكِنْ مَّا تَعَمَّدَتْ قُلُوْبُكُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
ud‘ūhum li'ābā'ihim huwa aqsaṭu ‘indallāh(i), fa illam ta‘lamū ābā'ahum fa ikhwānukum fid-dīni wa mawālīkum, wa laisa ‘alaikum junāḥun fīmā akhṭa'tum bihī wa lākim mā ta‘ammadat qulūbukum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
हुनका (गोद लेल बच्चा) के अपन पिता के नाम (प्रयोग) क बजाउ; जे अल्लाह के नजर में न्यायसंगत अछि, आ जौं अहाँ हुनकर पिता के नै चिन्हैत छी त (हुनका सब के) अपन धार्मिक भाई-बहिन कहब। आ अहाँ पर कोनो पाप नहि अछि जँ अहाँ ओहि विषय मे गलती करब, मुदा (पाप अछि) जे अहाँक हृदयक इरादा अछि। अल्लाह क्षमाशील, परम दयालु छथि।