يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).
אַלאַה האָט פֿאַר דיר באַשטימט וועגן דיינע קינדערס ירושה: אַ זונ'ס חלק איז גלייך צו דעם פֿון צוויי טעכטער. אויב זיי זענען אַלע טעכטער, מער ווי צוויי, דאַן איז זייער חלק צוויי דריטל פֿון דער נחלה. אויב עס איז נאָר איין טאָכטער, דאַן באַקומט זי האַלב. און פֿאַר די עלטערן, יעדער פֿון זיי באַקומט אַ זעקסטל פֿון דער נחלה, אויב ער האָט קינדער. אויב ער האָט נישט קיין קינדער און זיינע עלטערן ירשענען נאָר, דאַן באַקומט זיין מוטער אַ דריטל. אויב ער האָט געשוויסטער, דאַן באַקומט זיין מוטער אַ זעקסטל. (די צעטיילונגען זענען) נאָך (דער דערפֿילונג פֿון) זיין צוואה אָדער (און צאָלונג פֿון) זיין חוב. (וואָס שייך) דיינע עלטערן און דיינע קינדער, ווייסט איר נישט וועלכע פֿון זיי איז פֿון גרעסערן נוץ פֿאַר דיר. דאָס איז דער באַפֿעל פֿון אַלאַה. טאַקע, אַלאַה איז אַל-וויסנדיק, אַל-קלוג.