يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).
Ala ye sariya dɔ sigi aw ye aw denw ka ciyɛn koo la: dencɛ ni denmuso fila niyɔrɔ ka kan. N’u bɛɛ ye denmusow ye, n’u ka ca ni fila ye, o tuma na, u ka niyɔrɔ ye nafolo tilanyɔrɔ fila ye. Ni denmuso kelen dɔrɔn lo, o tuma na, a tilancɛ lo be sɔrɔ. Ani bangebagaw ta fan fɛ, u kelen kelen bɛɛ be nafolo tilanyɔrɔ wɔɔrɔnan sɔrɔ, n’a deenw b’a fɛ. Ni den t’a fɛ ani a bangebagaw be cɛɛn dɔrɔn lo ta, o tuma na, a bamuso be tilanyɔrɔ sabanan sɔrɔ. Ni balimaw caaman b’a fɛ, o tuma na, a bamuso be kelen sɔrɔ a tilayɔrɔ wɔɔrɔnan na. (Tilanyɔrɔ minw kofɔra sanfɛ) be kɛ a ka testaman (dafali) kɔ wala a ka juru (ani sarali) kɔ. (Ka ɲɛsin) i bangebagaw n’i deenw ma, i t’a lɔn u cɛma jumɛn lo be i nafa ka tɛmɛ tɔɔw kan. Nin ye Ala ka latigɛli ye. Tiɲɛ na, Ala ye ko bɛɛ lɔnbaga ye, ko bɛɛ lɔnbaga lo.