هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ
hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).
Закариа Анцәа дахьиҳәоз убраҟоуп. Уи иҳәеит: «Сынцәа, Уара уганахьала ахылҵшьҭра бзиа сҭ, ҳәарада, Уара уоуп аҳәарақәа заҳауа».
اَلْمَالُ وَالْبَنُوْنَ زِيْنَةُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ اَمَلًا
al-mālu wal-banūna zīnatul-ḥayātid-dun-yā, wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairun amalā(n).
Амалгьы ахшарагьы адунеитә ԥсҭазаара арԥшӡагақәа роуп, аха еснагьтәи аус бзиақәа унцәа иҿаԥхьа еиҳа еиӷьу ҳамҭоуп, еиҳа еиӷьу гәыӷроуп.
اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا
iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).
(иаҳҳәап, ибжьы ҟәымшәышәла Анцәа даниҳәо.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا
qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).
Уи (Закариа) иҳәеит: «Сынцәа, ииашаҵәҟьаны, сыбаҩқәа ԥсыҽуп, схы шкәакәала иҭәуп, ахаангьы сгәы каҳаны сыҟамызт, Уа Сынцәа.
وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ
wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).
Ииашаҵәҟьаны, сыԥҳәыс хшара дышлымамгьы, сҭынхацәа срыцәхьаҵуеит, Уара уганахьала ахшара дсыҭ.
يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).
Сара сызҭынхаша, Иаков иҩны ҭынхас измоу; Уа, Сынцәа, дныҳәаны дҟаҵа».
رَبِّ هَبْ لِيْ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
rabbi hab lī minaṣ-ṣāliḥīn(a).
Уа, сынцәа, ахәыҷы дысҭ, уи ажәлар иреиуоуп.