۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ
wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).
ហើយចំណែករបស់អ្នក (ស្វាមី) គឺពាក់កណ្តាលនៃទ្រព្យសម្បត្តិដែលប្រពន្ធរបស់អ្នកបានបន្សល់ទុក ប្រសិនបើពួកគេមិនមានកូន។ ប្រសិនបើពួកគេ (ភរិយារបស់អ្នក) មានកូន នោះអ្នកនឹងទទួលបានមួយភាគបួននៃទ្រព្យសម្បត្តិដែលពួកគេបន្សល់ទុក បន្ទាប់ពី (បំពេញ) ពាក្យបណ្ដាំដែលពួកគេបានធ្វើ ឬ (និងបន្ទាប់ពីសង) បំណុលរបស់ពួកគេ។ ភរិយាទទួលបានមួយភាគបួននៃទ្រព្យសម្បត្តិដែលអ្នកបន្សល់ទុក ប្រសិនបើអ្នកមិនមានកូន។ ប្រសិនបើអ្នកមានកូន នោះប្រពន្ធរបស់អ្នកទទួលបានមួយភាគប្រាំបីនៃទ្រព្យសម្បត្តិដែលអ្នកបន្សល់ទុក (បន្ទាប់ពីបំពេញ) ពាក្យបណ្ដាំដែលអ្នកបានធ្វើ ឬ (និងបន្ទាប់ពីសង) បំណុលរបស់អ្នក។ ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់ស្លាប់ មិនថាប្រុសឬស្រី ដែលមិនបានបន្សល់ទុកឪពុក និងគ្មានកូន ប៉ុន្តែមានបងប្រុស (សៃប៊ូ) ឬបងស្រី (សៃប៊ូ) នោះទៅបងប្អូនបង្កើតទាំងពីរប្រភេទម្នាក់ៗមួយភាគប្រាំមួយនៃទ្រព្យសម្បត្តិ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើមានបងប្រុសពាក់កណ្តាលច្រើនជាងមួយ នោះពួកគេចែករំលែកចំណែកទីបីជាមួយគ្នា បន្ទាប់ពី (បំពេញពាក្យបណ្ដាំ) ដែលគាត់បានធ្វើ ឬ (និងបន្ទាប់ពីសង) បំណុលដោយគ្មានការរអាក់រអួលណាមួយ (ដល់អ្នកស្នងមរតក)។ ទាំងនេះគឺជាបទប្បញ្ញត្តិរបស់អល់ឡោះ។ អល់ឡោះជាអ្នកដឹងអ្វីៗទាំងអស់ ជាអ្នកអភ័យទោសបំផុត។