فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
அந்த இரு சாட்சிகளும் பாவம் செய்தார்கள் என்பது நிரூபிக்கப்பட்டால், அவர்களுக்குப் பதிலாக, அதாவது சட்டப்பூர்வ வாரிசுகளில் மரணமடைந்தவருக்கு நெருக்கமான வேறு இருவர் அந்த இடத்தைப் பிடிப்பார்கள். பின்னர் அவர்கள் இருவரும் அல்லாஹ்வின் பெயரால் இவ்வாறு ஆணையிடுவார்கள்: "நிச்சயமாக, அந்த இரு சாட்சிகளின் சாட்சியத்தை விட எங்கள் சாட்சியமே மிகவும் ஏற்கத்தக்கது. மேலும், நாங்கள் எந்த வரம்புகளையும் மீறுவதில்லை. நிச்சயமாக, நாங்கள் அவ்வாறு செய்தால், நாங்கள் நிச்சயமாக அநியாயம் செய்தவர்களில் ஆகிவிடுவோம்."