فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
जँ ई सिद्ध भ' जाय जे दुनू गवाह कोनो पाप केने छथि, तखन हुनकर जगह दू गोटे आओर लोक लेताह, अर्थात उचित उत्तराधिकारी मे आ मरल व्यक्तिक नजदीक, तखन दुनू गोटे अल्लाहक नाम पर कसम खा लेताह, "सत्ते, हमर गवाही दुनू गवाहक गवाही सँ बेसी स्वीकार करबाक योग्य अछि, आ हम सभ कोनो सीमाक उल्लंघन नहि करैत छी। सचमुच, जँ हम सभ एहन करब त' हम सभ निश्चित रूप सँ भ' जायब।" अपराधी के बीच।"