فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
Sɛ be wun kɛ lalofuɛ nɲɔn sɔ’m be yoli sa tɛ’n, nn sran nɲɔn uflɛ bé fá be osu, yɛle kɛ be nga be le atin be di like’n be nun, yɛ be mantan sran ng’ɔ wuli’n, kpɛkun be nɲɔn’n bé tá nda Allah dunman nun kɛ: “Nanwlɛ, e ndɛ’n ti kpa tra ndɛ nga be kan’n. ɔ maan, é ká sa tɛ yofuɛ’m be nun sakpa.”