وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
Ha na roit ket d'an dud n'int ket c'hoazh parfet o speredoù, ho pinvidigezhioù (ar re a zo e galloud) a zo bet lakaet da ziazez ar vuhez gant Allah. Roit dezho prenadennoù ha dilhad (diwar arc'hant ar pinvidigezh) ha komzit dezho komzoù mat.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
O c’houi hag a gred ! E gwirionez, kalz eus an dud doujus hag o manac'hed a zebr pinvidigezh an dud en un doare faos, ha (e) stankont (an dud) diouzh hent Allah. Hag ar re a zalc'h aour hag arc'hant ha ne gasont ket anezhañ war hent Allah, roit dezho ur c'heloù mat, (e resevint) ur c'hastiz poanius
يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ
yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).
(Soñjit) en deiz ma oa bet tommet an aour hag an arc'hant en Ifern, ha goude-se e oa bet houarnet o zal, o c'hostez hag o c'hein (en ur lavarout) dezho, "Setu ho madoù hoc'h eus miret evidoc'h hoc'h-unan, setu tañvait (heuliadoù) ar pezh hoc'h eus miret."
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
Ha (en o zouez servijerien an Doue Trugarezus-meurbet) ar re, pa gasont (ar pinvidigezhioù), n'int ket dreistordinal, ha n'int ket (ivez) reuzeudik, an daou anezho a zo reizh,
۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ
inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).
E gwirionez, Karun a oa e-touez pobl Moizez, met ober a reas anezho en un doare direizh, ha roet hon eus dezhañ un teñzor a oa pounner-tre e alc'hwezioù evit un toullad tud kreñv da zougen. (Soñjit) pa lavaras e bobl dezhañ, "Na vez ket re lorc'hus. E gwirionez, ne blij ket da Allah an dud a vez o vankañ."
فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ
fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).
Setu eñ (Karun) o tont er-maez d'e bobl gant e splannder. An dud a fell dezho ar vuhez bedel a lavar, "Speret mat hon eus pinvidigezhioù evel ar pezh a oa bet roet da Karun, chañs bras en deus e gwirionez."
وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى
wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.
hag e roas un tammig (eus ar pezh a oa bet prometet) ha goude-se e voe miret ar peurrest.
اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرٰى
a‘indahū ‘ilmul-gaibi fahuwa yarā.
Hag-eñ en deus anaoudegezh eus an diwelus evit ma c'hellfe e welet ?
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
Gouzout a rit, e gwirionez, n'eo buhez ar bed-mañ nemet c'hoarioù ha farsadennoù, kinklañ ha lorc'h etrezoc'h ha kenstrivadeg evit ar pinvidigezh hag ar vugale, evel ar glav a blant plant a blij d'al labourerien-douar, goude-se e sec'h (ar plant) ha gwelet a reer o liv melen ha goude-se e vezont distrujet. Hag er vuhez war-lerc'h (diwezhatoc'h) e vo kastizoù kalet ha pardon digant Allah hag e blijadur. Hac ar vuez monden n’en deo mui nemet ur blijadur faus.
وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ
wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).
ha c’hwi a gar ar madou gant karantez dreist.
وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍۙ
wailul likulli humazatil-lumazah(tin).
Gwalleur da bep milligour ha pep disprizer,
ۨالَّذِيْ جَمَعَ مَالًا وَّعَدَّدَهٗۙ
allażī jama‘a mālaw wa ‘addadah(ū).
a zastum an teñzoriou hag a gont anezho,
يَحْسَبُ اَنَّ مَالَهٗٓ اَخْلَدَهٗۚ
yaḥsabu anna mālahū akhladah(ū).
soñjal a ra dezhañ e c'hall e binvidigezh e zerc'hel.
كَلَّا لَيُنْۢبَذَنَّ فِى الْحُطَمَةِۖ
kallā layumbażanna fil-ḥuṭamah(ti).
Ne vern! Sur a-walc'h e vo taolet en (ifern) Hutamah.