۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).
טאַקע, אַלאַה באַפֿעלט דיר איבערצוגעבן אַ בשורה צו די וואָס זענען באַרעכטיקט עס צו באַקומען, און ווען דו באַשטעטיקסט אַ געזעץ צווישן מענטשן, מוזסטו עס באַשטעטיקן אויף אַ גערעכטן אופֿן. טאַקע, אַלאַה איז דער בעסטער וואָס לערנט דיר. טאַקע, אַלאַה איז אַל-הערנדיק, אַל-זעענדיק.
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
זיי האבן זייער ליב צו הערן פאלשע נייעס, זיי עסן אסאך חראם (עסן). אויב זיי (די יידן) קומען צו דיר (מוחמד צו בעטן א משפט), דאן משפט צווישן זיי אדער דריי זיך אוועק פון זיי, און אויב דו וועסט זיך אוועק פון זיי דאן וועלן זיי דיר בכלל נישט שאטן. אבער אויב דו פסקסט (זייער פאל), דאן פסקסט גערעכט. טאקע, גאט ליבט די וואס זענען גערעכט.
وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
און ווען משה איז צוריקגעקומען צו זיין פאלק, איז ער געווען בייז און טרויעריג און האט געזאגט, "וואסערע שרעקליכע מעשים האט איר געטאן ווען איך בין געווען אוועק! ווילט איר גיין קעגן דעם צוזאג פון אייער האר?" משה האט אראפגעווארפן די טאוול (תורה) און געכאפט זיין ברודער (הרון)'ס קאפ בשעת ער האט עס צוגעצויגן צו זיך. (הרון) האט געזאגט, "אוי מיין מאמעס זון! דאס פאלק האט מיך געהאלטן שוואך און זיי האבן מיך כמעט געהארגעט, טא לאז נישט אייערע שונאים פרייען זיך ביי מיין אומגליק, און מאך נישט פון מיר אן אומרעכטן מענטש."
وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
און אויב עס זענען דא צוויי גרופעס פון גלויביגע אין מלחמה, מאכט שלום צווישן זיי. אויב איינע פון די צוויי טוט אומרעכט צו דער אנדערער (גרופע), קעמפט קעגן דער (גרופע) וואס טוט די אומרעכט, כדי די גרופע זאל זיך אומקערן צו גאט'ס געבאטן. אויב יענע גרופע האט זיך אומגעקערט (צו גאט'ס באפעל), מאכט שלום צווישן די צוויי פון זיי גערעכט, און האנדלט גערעכט. טאקע, גאט ליבט די וואס האנדלען גערעכט.