۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).
Зэмзэ но, Аллах тӥледлы косэмъя, ивортон вуттыны соослы, кинъёслы сое басьтыны правоез вань, нош куке тӥ адямиос куспын закон кылдытӥськоды, тӥ сое шонер кылдытыны кулэ. Зэмзэ но, Аллах — со тужгес но ӟечез, кин тӥледыз дышетэ. Зэмзэ но, Аллах ваньзэ кылӥсь, ваньзэ адӟись.
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
Соослы туж кельше алдаськон иворъёсты кылзыны, трос харам (сиён) сиё. Соос (еврейёс) тӥ доры (Мухаммед доры приговор курыны) лыкто ке, соку соос куспын судить каре яке соослэсь палэнске, нош тӥ соослэсь палэнскиськоды ке, соку соос тӥледлы ӧжыт но изъян уз лэсьтэ. Нош тон ке решение кутӥськод (соослэн учырзы), соку шонер решение кутэ. Зэмзэ но, Аллах яратэ шонер улӥсьёсты.
وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Нош Моисей калыкез доры берытскыса, ӝожомыса но куректыса шуиз: «Кыӵе кышкыт ужъёс лэсьтӥды, мон ӧй вал ке, Кузё-Инмардылэн кыл сётэмезлы пумит луэмды потэ-а?» Моисей табличкаез (Тораез) лэзиз но агаезлэсь (Арунлэсь) йырзэ кутыса, сое ас палаз кыскиз. (Харун) шуиз: «О, анаелэн пиез! Та калык монэ ляб лыдъяз но монэ ӧжыт гинэ вииз, соин ик тушмонъёстэ мынам шудтэм учыре эн шумпоттэ, монэ шонертэм адями эн кары».
وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
Нош оскисьёслэн кык группаоссы ожмасько ке, соку соос куспын тупаса улон лэсьтэ. Кыкез пӧлысь одӥгез мукетызлы (группалы) шонертэм лэсьтэ ке, соку ожмаське (группаен), кудӥныз шонертэм уж лэсьтӥське, группа Аллахлэн куронъёсызлы мед берытскоз шуыса. Со группа берытскиз ке (Аллахлэн косонэзъя), соку соос куспын шонер тупаса улон лэсьтэ но шонер ужа. Зэмзэ но, Аллах яратэ соосты, кинъёс шонер ужало.