اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
Ku ye wek (Kɔc Itharel ku Krïthiaan) lueel lɔn ye Abraɣam, Ithmail, Ithäk, Jakop ku mïthken ë kɔc Itharel ku kɔc Krïthiaan? Ku lueel, "Ye yïn ŋic kë puɔth apɛi wala Allah, ku yeŋa yen rac apɛi awär raan cï käk cï lueel thiaan tënë Allah?" Allah acie kë kuc kë loikë.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
Wek kɔc cï gam! Na nɔŋ yïn wëu ku wëu ë yök ë thää ë thää ë thää, yïn adhil keek gɔ̈t piny. Ku adhil raan gät kamkun gɔ̈t apath. Ku raan ë gät acïï bï jai bï gät cït tɛ̈ cï Allah ye piɔ̈ɔ̈c thïn, ku bï gät. Ku raan nɔŋ kë wïc bï tääu thïn abï lööŋ tääu, ku bï riɔ̈ɔ̈c në Nhialic, Bɛ̈nyde, ku bï këdäŋ cïï nyaai thïn. Na ye raan nɔŋ wëu ë dhöl ë dhöl ë dhöl ë dhöl ë dhöl ë dhöl ë dhöl ë dhöl (në tɔ̈cde yic), ë dhöl ë dhöl ë dhöl ë dhöl ë dhöl, ke raan ë gël yen ë dhöl ë dhöl ë dhöl ë dhöl ë dhöl. Ku lëkkë röör karou ë kamkun bïk käŋ tïŋ. Na cïn röör kaarou (kɔc ë tïŋ), ke (alëu bï ya) moc ku diäär kaarou kam kɔc nhiar yïn tënë kɔc (tɔ̈u) ë tïŋ, rin na cï raan tök nhom määr, ke raan dɛ̈t abï ye tak. Ku duɔ̈kkë kɔc cï käŋ tïŋ puɔ̈l bïk jai tɛ̈ cɔɔl kek ke. Ku duɔnë nhom lääu në gɛ̈tpiny, në thää ë thök, na cɔk (deb) ya kë thiin koor ka kë dït. Yen ee kë puɔth apɛi në Nhialic nyin, ee kë lëu bï käk ye nyuɔɔth cɔk ril, ku thiääk ke thööŋ, ee na cie ɣɔɔc de wëu cï looi kamkun, ke kën acïn kërac tënë yïïn të këc yïn ye gɔ̈t. Ku dɔm kɔc bï yïn käŋ tïŋ tɛ̈ ɣɔɔc yïn käŋ ku ɣɔɔc yïn käŋ, ku duɔ̈në käŋ cɔk rilic tënë raan ë gät athör ku kɔc bï käŋ tïŋ. Na loi (kënë), ke ë yic, ee luɔi rac në baŋdu. Ku riɔ̈ɔ̈ckë Nhialic, Nhialic ee yï piɔ̈ɔ̈c, ku Nhialic ee këriëëc ëbën ŋic.
۞ وَاِنْ كُنْتُمْ عَلٰى سَفَرٍ وَّلَمْ تَجِدُوْا كَاتِبًا فَرِهٰنٌ مَّقْبُوْضَةٌ ۗفَاِنْ اَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِى اؤْتُمِنَ اَمَانَتَهٗ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَۗ وَمَنْ يَّكْتُمْهَا فَاِنَّهٗٓ اٰثِمٌ قَلْبُهٗ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ࣖ
wa in kuntum ‘alā safariw wa lam tajidū kātiban fa riḥānum maqbūḍah(tun), fa'in amina ba‘ḍukum ba‘ḍan falyu'addil-lażi'tumina amānatahū walyattaqillāha rabbah(ū), wa lā taktumusy syahādah(ta), wa may yaktumhā fa'innahū āṡimun qalbuh(ū), wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).
Ku na cïï raan ë gɛ̈t athöör yök në cäthdu yic, ke yïn adhil ba naŋ kë cë tääu në yï nhom. Ku na yïn ya, ke kɔc kɔ̈k kamkun aa kɔc kɔ̈k gam, ke kɔc cï gam aabï lööŋken (debt) ya thöl ku bïk riɔ̈ɔ̈c në Allah, Bänyden. Ku duɔ̈në wɛ̈tdu thiaan, rin raan ye thiaan, ee yic, piɔ̈nde acï rac (awuɔ̈c). Allah ee raan ŋic käŋ ëbɛ̈n në kë loikë.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
Wek kɔc cï gam! Ye kɔc ë lööŋ muk, ye kɔc ye käŋ tïŋ tënë Allah, agut cï kɔc ë röt ku kɔc ë dhiëth yïïn ku kɔc ruääi ke yïïn. Na ye yen (raan cï gɔ̈t) raan cï jak ka raan ŋɔ̈ŋ, ke Allah aŋic këpathde (piathde). Ku duɔ̈kkë käkun wïckë keek kuanycök rin wïc wek bïk röt jäl ë yic yic. Ku na yïn acï (wɛ̈t) rac ku yïn acïï wïc ba ya raan ë käŋ tïŋ, ke ŋic lɔn ye Allah ë yic ë këriëëc ëbën ye looi.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).
Wek kɔc cï gam! Na cï raan tök (ë) yïïn yök ke cï thou, ke wïc bï lööŋ looi, ke yïn cɔl (lööŋ) ya tïŋ në kɔc kaarou tɔ̈ kamkun ë rot, ka kɔc kaarou ëke wääc (röök) tënë yïïn. Na yïn cath pinynhom ku yïn tɔ̈ në riääk de thou yic, ke yïn adhil kɔc ke rou muk nhïïm të cïn röök, agokë keek kaarou thɔn në rin ke Allah të nɔŋ yïn kë rɛɛc, "Në Allah ɣok acïï bï lööŋ ke thɔn kënë lööm, cɔk alɔn ye yen raan thiääk ke ɣook, ku ɣok aacïï lööŋ ke Nhialic ye thiaan. kɔc adumuɔ̈ɔ̈m.
وَالَّذِيْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَاۤىِٕمُوْنَۖ
wal-lażīna hum bisyahādātihim qā'imūn(a).
ku kɔc cï wɛ̈tden muk apath,