يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Билдәле ваҡытҡа бурыстарығыҙ һәм дебиторлыҡ бурыстарығыҙ булһа, уларҙы яҙып ҡуйырға кәрәк. Һәм арағыҙҙа берәй яҙыусы дөрөҫ яҙһын. Яҙыусы Аллаһы Тәғәлә өйрәткәнсә яҙыуҙан баш тартмаһын, шуға ла яҙһын. Бурыслы кеше диктовать итһен, Раббыһы булған Аллаһтан ҡурҡһын һәм унан бер нәмә лә кәметмәһен. Әгәр бурыслы аҡылы етмәгән йәки көсһөҙ (үҙ хәлендә), йәки үҙе диктовать итә алмаған кеше икән, тимәк, уның опекуны дөрөҫ диктовать итһен. Һеҙҙең арала ике ир шаһит менән шаһитлыҡ итегеҙ. Әгәр ҙә ике ир (шаһит) булмаһа, тимәк, (бар) шаһиттарҙан һеҙгә оҡшаған кешеләр араһында бер ир һәм ике ҡатын (булырға мөмкин), береһе онотһа, икенсеһе уны иҫкә төшөрһөн. Ә шаһиттар саҡырылғанда баш тартмаһын. Ә яҙып ялҡытмағыҙ, срок өсөн, (бурыс) бәләкәйме, ҙурмы. Был Аллаһ ҡаршыһында ғәҙелерәк, шәһәҙәтте нығытыуға һәләтлерәк һәм шик-шөбһәгә яҡыныраҡ, әгәр ҙә был һеҙҙең арала үткәрелгән аҡсалата сауҙа булмаһа, әгәр ҙә һеҙ уны яҙмаһағыҙ, һеҙгә гонаһ юҡ. Ә һатып алғанда-һатҡанда шаһиттар алығыҙ, яҙыусыға ла, шаһиттарға ла ауырлыҡ тыуҙырмағыҙ. Әгәр ҙә һеҙ (шулай) эшләһәгеҙ, тимәк, ысынлап та, был һеҙҙең яҡтан яуызлыҡ. Аллаһтан ҡурҡығыҙ, Аллаһ һеҙҙе өйрәтә, Аллаһ һәр нәмәне белеүсе.

وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا

wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).

Ҡатындарығыҙ араһынан ерәнес эштәр ҡылған ҡатындарға һеҙҙең арағыҙҙа дүрт шаһит булһын. Әгәр улар шәһәҙәт биргән булһа, уларҙы (ҡатындарҙы) үлгәнсе йәки Аллаһ уларға башҡа юл асҡансы өйҙә бикләгеҙ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Әгәр ҙә һеҙҙең берегеҙ үлем менән осрашһа, ул васыят әйтергә йыйынғанда, (васыятҡа) һеҙҙең арағыҙҙа ғына булған ике кеше йәки һеҙгә ҡарағанда икенсе (динле) ике кеше шаһит булһын. Әгәр һеҙ ерҙә сәйәхәт итә һәм һеҙгә үлем хәүефе янай, һеҙ тейеш тотоп ике шаһит намаҙҙан һуң, шулай итеп, улар икеһе лә ант итә, әгәр һеҙ шикләнһәгеҙ, Аллаһ исеме менән, "Аллаһ менән ант итәбеҙ, беҙ был анттан файҙаланмаясаҡбыҙ, хатта ул яҡын туғаны булһа ла, һәм беҙ йәшермәйбеҙ, шаһитлыҡты йәшермәйбеҙ, тип, беҙ casein the be the Allah гонаһлылар.

وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ الْمُحْصَنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوْا بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَ فَاجْلِدُوْهُمْ ثَمٰنِيْنَ جَلْدَةً وَّلَا تَقْبَلُوْا لَهُمْ شَهَادَةً اَبَدًاۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ ۙ

wal-lażīna yarmūnal-muḥṣanāti ṡumma lam ya'tū bi'arba‘ati syuhadā'a fajlidūhum ṡamānīna jaldataw wa lā taqbalū lahum syahādatan abadā(n), wa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

Ә саф ҡатындарҙы ғәйепләп, дүрт шаһит күрһәтмәгәндәр уларҙы һикһән ҡамсы менән һуға, уларҙы бер ҡасан да ҡабул итмәй. Был яуыз кешеләр, .

لَوْلَا جَاۤءُوْ عَلَيْهِ بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَۚ فَاِذْ لَمْ يَأْتُوْا بِالشُّهَدَاۤءِ فَاُولٰۤىِٕكَ عِنْدَ اللّٰهِ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ

lau lā jā'ū ‘alaihi bi'arba‘ati syuhadā'(a), fa iż lam ya'tū bisy-syuhadā'i fa ulā'ika ‘indallāhi humul-kāżibūn(a).

Ниңә улар (ғәйепләүселәр) дүрт шаһит менән килмәгән? Сөнки улар шаһиттар килтермәне, Аллаһ ҡаршыһында улар ялғансылар.

فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ

fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).

Шуға күрә улар намаҙҙарының аҙағына яҡынлашҡанда, уларҙы яҡшы итеп яраштырығыҙ йәки уларҙы яҡшы итеп йөрөтөгөҙ һәм арағыҙҙа ике ғәҙел шаһит менән шаһитлыҡ итегеҙ һәм һеҙҙең шәһәҙәтегеҙ Аллаһ ризалығы өсөн нығынһын. Аллаһҡа һәм Әхирәткә иман килтергәндәргә бирелгән тәғлимәт был. Аллаһтан ҡурҡҡан кешегә һис шикһеҙ ҡотолоу юлын асыр;