۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).
Ысынлап та, Аллаһы Тәғәлә һиңә хәбәрҙе алырға хаҡлы кешеләргә еткерергә ҡуша, кешеләр араһында ҡанун урынлаштырғанда, һин уны ғәҙел рәүештә урынлаштырырға тейешһең. Ысынлап та, һеҙҙе өйрәтеүсе иң яҡшыһы Аллаһтыр. Ысынлап та, Аллаһ барыһын да ишетеүсе, күреүсе!
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Ғәҙеллекте яҡлаусылар булығыҙ, хатта үҙегеҙгә йәки ата-әсәләрегеҙгә, туғандарығыҙға ҡаршы булһа ла, Аллаһ өсөн шаһит булығыҙ. Әгәр ул (ғәйепләнеүсе) бай йәки ярлы булһа, уның файҙаһын (изгелеген) Аллаһ яҡшыраҡ белә. Шуға күрә хәҡиҡәттән тайпылырға теләп, үҙегеҙҙең нәфсегеҙгә эйәрмәгеҙ. Әгәр ҙә һеҙ (һүҙҙәрҙе) боҙһағыҙ йәки шаһит булырға теләмәһәгеҙ, белегеҙ: Аллаһ һеҙҙең һәр эшегеҙҙә иң дөрөҫ.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ لِلّٰهِ شُهَدَاۤءَ بِالْقِسْطِۖ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ عَلٰٓى اَلَّا تَعْدِلُوْا ۗاِعْدِلُوْاۗ هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna lillāhi syuhadā'a bil-qisṭi wa lā yajrimannakum syana'ānu qamin ‘alā allā ta‘dilū, i‘dilū, huwa aqrabu lit-taqwā wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Ғәҙел шаһиттар булып, Аллаһ өсөн ғәҙеллекте үтәүселәр булығыҙ. Берәй халыҡҡа ҡарата нәфрәтегеҙ һеҙҙе ғәҙелһеҙлеккә этәрмәһен. Ғәҙел булығыҙ. Сөнки (ғәҙел) тәҡүәлеккә яҡыныраҡ. Аллаһтан ҡурҡығыҙ, ысынлап та, Алла һеҙҙең эштәрегеҙгә һаҡсыл булыр.
يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ
yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).
(Аллаһ әйтте): «Эй, Дауыт! Беҙ һине ер йөҙөндә хәлиф (хаким) иттек, шуға күрә кешеләр араһындағы эштәрҙе ғәҙел хөкөм ит һәм нәфсеңә эйәрмә, сөнки был һине Аллаһ юлынан яҙҙырасаҡ.
فَلِذٰلِكَ فَادْعُ ۚوَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْۚ وَقُلْ اٰمَنْتُ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنْ كِتٰبٍۚ وَاُمِرْتُ لِاَعْدِلَ بَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۗ لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۗ لَاحُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۚوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ ۗ
fa liżālika fad‘(u), wastaqim kamā umirt(a), wa lā tattabi‘ ahwā'ahum, wa qul āmantu bimā anzalallāhu min kitāb(in), wa umirtu li'a‘dila bainakum, allāhu rabbunā wa rabbukum, lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, lā ḥujjata bainanā wa bainakum, allāhu yajma‘u bainanā,wa ilaihil-maṣīr(u).
Шуға күрә, саҡырырға (кемдәр иман килтергән) һәм ҡалырға (иман килтергән һәм вәғәзләү) һеҙ (Мөхәммәт) һеҙгә бойорған һәм уларҙың нәфсеһенә эйәрмәгеҙ һәм әйтергә: "Мин Аллаһ иңдергән китапҡа ышанам һәм миңә һеҙҙең арала ғәҙеллек эшләргә ҡушылды. Аллаһ беҙҙең Раббыбыҙ һәм һеҙҙең Раббығыҙ. беҙҙең арала һәм Уға (беҙ) ҡайтабыҙ».
وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
Әгәр ҙә ике төркөм мөьминдәр һуғыша икән, улар араһында солох төҙөгөҙ. Әгәр икеһенең береһе икенсеһенә (төркөмгә) ғәҙелһеҙлек ҡылһа, ғәҙелһеҙлек ҡылған (төркөм) менән һуғышығыҙ, шул саҡта төркөм Аллаһтың бойороҡтарына ҡайтһын өсөн. Әгәр ҙә ул төркөм (Аллаһтың бойороғона) ҡайтҡан булһа, икеһе араһында ғәҙеллек менән татыулыҡ урынлаштырығыҙ һәм ғәҙеллек менән эш итегеҙ. Ысынлап та, Аллаһ ғәҙеллек ҡылғандарҙы ярата.