۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).
Nanwlɛ, Allah se amun kɛ amun fa ndɛ kun be ko man be nga be nin i fata kɛ be ɲan ndɛ sɔ’n, yɛ kɛ amún fá mmla kun síe sran’m be afiɛn’n, ɔ fata kɛ amun fa ndɛ sɔ’n be sie i ndɛnman su. Nanwlɛ, Allah yɛ ɔ kle amun like kpa’n niɔn. Nanwlɛ, Allah ti ndɛ kwlaa, ɔ wun like kwlaa.
قَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اَنْ نَّأْخُذَ اِلَّا مَنْ وَّجَدْنَا مَتَاعَنَا عِنْدَهٗٓ ۙاِنَّآ اِذًا لَّظٰلِمُوْنَ ࣖ
qāla ma‘āżallāhi an na'khuża illā maw wajadnā matā‘anā ‘indah(ū), innā iżal laẓālimūn(a).
Ɔ (Yusuf) seli kɛ: “N srɛ Allah kɛ ɔ sasa min naan m’an traman (sran fi), saan sran nga e nin i e wunnin e ninnge mun’n, sɛ e (yo) sɔ’n, i bo’n yɛle kɛ e ti sa tɛ yofuɛ.”