اَلشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمٰتُ قِصَاصٌۗ فَمَنِ اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوْا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ
asy-syahrul-ḥarāmu bisy-syahril-ḥarāmi wal-ḥurumātu qiṣāṣ(un), famani‘tadā ‘alaikum fa‘tadū ‘alaihi bimiṡli ma‘tadā ‘alaikum, wattaqullāha wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).
ഹറാമായ മാസങ്ങൾ ഹറാമാണ്, കൂടാതെ (ഖിസാസ് നിയമം) ബാധകമായ ബഹുമാന്യമായ ഒന്നിനെതിരെയും. അതിനാൽ, ആരെങ്കിലും നിങ്ങളെ ആക്രമിച്ചാൽ, അവൻ നിങ്ങളെ ആക്രമിച്ചതിന് തുല്യമായി നിങ്ങൾ അവനെയും ആക്രമിക്കുക. അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടുക, അല്ലാഹു അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടുന്നവരോടൊപ്പമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക.
وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ നിങ്ങൾ (നിങ്ങളുടെ സമ്പത്ത്) ചെലവഴിക്കുക. സ്വന്തം കൈകളാൽ (നിങ്ങളെ) നാശത്തിൽ തള്ളിക്കളയരുത്. നിങ്ങൾ നല്ലത് പ്രവർത്തിക്കുക. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു നന്മ ചെയ്യുന്നവരെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.
وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
മൂസാ തന്റെ ജനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം കോപവും ദുഃഖവും കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ പോയപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്തൊരു ക്രൂരതയാണ് ചെയ്തത്! നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ വാഗ്ദാനത്തെ നിങ്ങൾ ലംഘിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ?" മൂസാ ഫലകം (തോറ) താഴെയിട്ട് തന്റെ സഹോദരന്റെ (ഹാറൂന്റെ) തല പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. (ഹാറൂൺ) പറഞ്ഞു: "എന്റെ അമ്മയുടെ മകനേ! ഈ ആളുകൾ എന്നെ ദുർബലനായി കണക്കാക്കി എന്നെ കൊല്ലാൻ പോവുകയാണ്. അതിനാൽ എന്റെ ദുരിതത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ സന്തോഷിപ്പിക്കരുത്. എന്നെ ഒരു അക്രമിയായി കണക്കാക്കരുത്."
قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ
qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.
അദ്ദേഹം (മൂസാ) പറഞ്ഞു: ഹാറൂനേ, അവർ പിഴച്ചുപോയതായി നീ കാണുമ്പോൾ നിനക്ക് എന്ത് തടസ്സമാണുണ്ടായത്?
اَلَّا تَتَّبِعَنِۗ اَفَعَصَيْتَ اَمْرِيْ
allā tattabi‘an(i), afa ‘aṣaita amrī.
(അപ്പോൾ) നീ എന്നെ പിന്തുടരുന്നില്ലേ? (മനഃപൂർവ്വം) എന്റെ കൽപ്പനകൾ ലംഘിച്ചോ?
لَاُعَذِّبَنَّهٗ عَذَابًا شَدِيْدًا اَوْ لَاَا۟ذْبَحَنَّهٗٓ اَوْ لَيَأْتِيَنِّيْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
la'u‘ażżibannahū ‘ażāban syadīdan au la'ażbaḥannahū au laya'tiyannī bisulṭānim mubīn(in).
വ്യക്തമായ ഒരു കാരണവുമായി അവൻ എന്റെ അടുക്കൽ വന്നില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ അവനെ കഠിനമായി ശിക്ഷിക്കുകയോ അറുക്കുകയോ ചെയ്യും. ”
۞ قَالَ سَنَنْظُرُ اَصَدَقْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
qāla sananẓuru aṣadaqta am kunta minal-kāżibīn(a).
സുലൈമാൻ പറഞ്ഞു: "നമുക്ക് നോക്കാം, നീ സത്യം പറയുന്നവനാണോ അതോ കള്ളം പറയുന്നവന്റെ കൂട്ടത്തിലാണോ എന്ന്.