وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوْا بِهَآ اِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوْا فَرِيْقًا مِّنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالْاِثْمِ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili wa tudlū bihā ilal-ḥukkāmi lita'kulū farīqam min amwālin-nāsi bil-iṡmi wa antum ta‘lamūn(a).
און פֿאַרברויכט נישט דעם פֿאַרמעגן צווישן אײַך אויף אַ פֿאַלשן אופֿן, און (באַשטעבט נישט) די ריכטער מיט דעם פֿאַרמעגן, מיט דער כוונה אַז איר זאָלט קענען פֿאַרברויכן אַ טייל פֿון אַנדערע מענטשנס פֿאַרמעגן אויף אַ זינדיקן אופֿן, כאָטש איר ווייסט.
فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ
falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).
אַלזאָ ווען די (שליחים) זענען אָנגעקומען צו שלמה, האָט ער (סולימאן) געזאָגט, "וועסטו מיר געבן רייַכטום? וואָס אַלאַה האָט מיר געגעבן איז בעסער ווי וואָס אַלאַה האָט דיר געגעבן; אָבער דו פֿילסט שטאָלץ מיט דיין מתּנה.