وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوْا بِهَآ اِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوْا فَرِيْقًا مِّنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالْاِثْمِ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili wa tudlū bihā ilal-ḥukkāmi lita'kulū farīqam min amwālin-nāsi bil-iṡmi wa antum ta‘lamūn(a).
आ अहाँ सभक बीचक धनक उपभोग झूठ तरीका सँ नहि करू, आ (नहि) अहाँ एहि धन सँ न्यायाधीश सभ केँ घूस दैत छी, एहि इरादा सँ जे अहाँ सभ दोसर लोकक किछु धनक उपभोग पापपूर्ण तरीका सँ क' सकैत छी, भले अहाँ केँ बुझल हो।
فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ
falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).
तेँ जखन (दूत) सुलेमान लग पहुँचलाह तखन ओ (सुलेमान) कहलनि, "की अहाँ हमरा धन-दौलत देबय जा रहल छी? अल्लाह जे हमरा देलनि से अल्लाह अहाँ केँ देलनि ताहि सँ नीक अछि; मुदा अहाँ केँ अपन वरदान पर गर्व होइत अछि।"