۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
Wek kɔc cï gam! Ye kɔc ë lööŋ muk, ye kɔc ye käŋ tïŋ tënë Allah, agut cï kɔc ë röt ku kɔc ë dhiëth yïïn ku kɔc ruääi ke yïïn. Na ye yen (raan cï gɔ̈t) raan cï jak ka raan ŋɔ̈ŋ, ke Allah aŋic këpathde (piathde). Ku duɔ̈kkë käkun wïckë keek kuanycök rin wïc wek bïk röt jäl ë yic yic. Ku na yïn acï (wɛ̈t) rac ku yïn acïï wïc ba ya raan ë käŋ tïŋ, ke ŋic lɔn ye Allah ë yic ë këriëëc ëbën ye looi.
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
Ku duɔ̈në käŋ ke mɛnh cïn wun ku man thiääk kenë yen, ee në dhöl ë piath apɛi, agut cï bï ɣet (run ke) dït. Ku thöl thëm ku thëm ë käŋ apath. Ku ɣok aacïï raan ye gël cït tɛ̈ lëu yen ye thïn. Na jam, ke jam në yic, cɔk alɔn ye yen (du) ruääi ku thöl ë thɔn de Allah. Ku këya, acï yïn yɔ̈ɔ̈k bäk tak.”